Liefhebben

Paulus heeft de broeders in Rome gewezen op de overheid. Dat is Gods dienares en daarom behoren we aan de wetten van het land gehoorzaam te zijn. Een samenleving zonder gezag en overheid verandert in een chaos. Niets is erger dan dat. De kerk kan in dergelijke omstandigheden haar taak niet verrichten. Daarom is onderworpenheid aan de overheid een schuldige plicht.

In de gemeente echter zijn de broeders en zusters geroepen elkaar lief te hebben. De gemeente is een stad op een berg en daarin gelden de eisen van Christus voor zijn gemeente. Het is een schuldige plicht om elkaar lief te hebben. En wie daar door genade ernst mee maakt die ‘heeft de wet vervuld’. Paulus bedoelt niet dat we dan al volmaakt zijn, maar die heeft wel gedaan en onderhouden wat de Heere van hem of haar in de Tien Geboden eist. Het nieuwe leven richt zich altijd op de gehoorzaamheid aan de geboden van de Heere.

Daarbij is het belangrijk om de geboden concreet te noemen. Paulus somt enkele geboden op en wijst erop dat de kern van al de geboden de liefde tot God en de liefde tot de naaste is. Liefde, zo heeft ook de Heere Jezus geleerd, is de kern van de heilzame geboden van de Heere. Liefde betekent een diepe innerlijke betrekking op de Heere, Zijn dienst en Zijn geboden. Liefde is de diepste relatie tussen mensen. God eist dat we Hem vanuit de liefde dienen. Schriftgeleerden en Farizeeën hadden genoeg aan de uiterlijke regels. Genade echter gaat verder en dieper. Het dient de Heere, omdat Hij het waard is.

Omdat de gelovigen Christus hebben aangenomen is er licht gekomen in hun leven. Daarom is het nodig om niet meer in de duisternis van de zonde te wandelen. In de oude wereld waren er vele gruwelijke en openbare zonden. Dronkenschap, overspel en andere zaken behoorden min of meer tot het dagelijkse leven. Paulus wijst erop dat gelovigen door de liefde de werken der duisternis (vers 12) afleggen. Het leven mag niet opgaan in dronkenschap, ontucht en andere ernstige zonden die veel werden bedreven. Weliswaar is er hier geen volkomenheid bereikbaar, maar het is wel een diep verlangen om in gehoorzaamheid aan God te leven. Daar rust ook Gods goedkeurig op.

Gelovigen kunnen echter niet in eigen kracht gehoorzaam zijn. De Heere Jezus heeft gezegd: Zonder Mij kunt gij niets doen. Paulus besluit daarom met een aansporing. De christenen moeten de Heere Jezus aandoen (vers 14). Zoals een mens zijn kleren aandoet en de soldaat zijn wapens opneemt, zo ook moeten de christenen de Persoon van de Zaligmaker aannemen. Door het geschonken geloof wordt de Heere Jezus aangenomen. En dan komt er de ware heiligheid. De kanttekenaar merkt op dat een christen ‘door het geloof’ de gerechtigheid van Christus aanneemt ‘en al Zijn deugden’ om zijn ziel daarmee ‘te bekleden en te versieren’. Van nature dragen we het kleed der zonde. Dat lijkt een mooi kleed in deze wereld. Het is echter een verwoestend kleed. Het kleed van Christus is het kleed der liefde. Daarin ligt de vervulling van de wet. Zeg, welk kleed draag jij in de omgang met medemensen? Bedenk, dat alles wat uit het geloof niet is, zonde is. En weet dat Christus een heerlijke en grote Zaligmaker is. Voor ellendige mensen. Ook vandaag. Laat ons… eerlijk wandelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen