Drukke dominees bestaan niet

Als je aan iemand vraagt hoe het gaat, is een veelgehoord antwoord: “Druk, druk, druk.” Bij dominees zal het antwoord niet veel anders zijn, verwacht ik. Dominees zijn druk, heel erg druk. De meesten zitten in een deputaatschap, zijn voorzitter van het schoolbestuur, schrijven boeken, zijn reisleider, ga zo maar door. De gemeente krijgt - als het goed is - ook de nodige tijd en aandacht. Kortom, predikanten hebben dus een drukbezet leven.
Maar dan hoor ik in een preek opeens zeggen dat dominees niet druk kúnnen zijn. Verbaasd vraag ik me af of dit geen ‘slip of the tongue’ is van de dienstdoende predikant. De dominee legt echter uit wat hij bedoelt en noemt het voorbeeld van Petrus. Die had een bidvertrek en bad in stilte op vaste momenten van de dag, net als Daniël: ’s morgens vroeg, tussen de middag en ’s avonds. En, zo legt Gods knecht uit, zo moet het ook zijn met dominees. Een predikant met gevouwen handen en gebogen knieën kan niet druk zijn, zegt hij. Dan kan hij geen zieken bezoeken en geen pen oppakken. Mag een dominee dan geen nevenwerkzaamheden hebben, zieken bezoeken of de pen oppakken? Mag hij dan alleen maar bidden? Nee, een predikant die in zijn gemeente onder de mensen is en hard werkt, mag van de Heere daaruit ook vruchten ontvangen voor zijn eigen hart en leven.
Wat een voorrecht als je een dominee mag hebben die druk is met jouw zieleheil. Een herder die in stilte bidt voor de schapen van zijn kudde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen