Sacramenten

Bij de instelling van het Heilig Avondmaal was er brood en wijn, maar Jezus neemt ze en zondert ze af. Hij geeft ze nieuwe betekenis. Hij heiligt ze en ze worden hele rijke symbolen. Het avondmaal is een laatste wilsbeschikking, een testament, van de stervende Christus: Doe dat tot Mijn gedachtenis.

Gewoon brood, gewone wijn. Niets bijzonders. Het gaat ook helemaal niet om bijzondere tekenen. Het gaat om Hem, Die de betekenis eraan geeft. Hij nam het brood. Hij nam de wijn. Het werden krachtige beelden van Zijn gegeven lichaam en vergoten bloed, om zondaren te behouden en hen Zijn liefde te schenken.

Dat is bij de Heilige Doop niet anders. Opnieuw gewoon water. Maar water wast, het maakt je schoon. Of je nu geen letter kunt lezen, of boeken vol schreef; iedereen kan de sacramenten zien en begrijpen. De Heere kent de zwakte en de twijfels in het hart van al de Zijnen en weet wat ze nodig hebben. Hij laat ze niet zien dat hun geloof echt is, maar dat Zijn verbond en Zijn woorden echt waar zijn. Je ziet het voor je ogen. Bij de sacramenten moet je dus kijken!

Kun jij zonder deze sacramenten, deze tekenen? Wat zeggen ze jou? Roept je hart uit: “Heere, wilt U het nog eens opnieuw laten zien en mag ik dan zo kijken dat ik het zeker mag weten dat U mijn Zaligmaker bent?” Want vergeet nooit dat de sacramenten er zijn om het geloof te versterken. Maar dan moet er wel geloof zijn! Echt geloof, door de Heilige Geest gewerkt. Als dat er is, kan het niet anders of je gaat steeds weer en meer uitzien naar de bediening van doop en avondmaal.

Dirk-Jan Nijsink
eindredacteur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen