Oog voor je naaste

Er zijn of komen periodes in je leven waarin je geconfronteerd wordt met de pijn en het lijden van het leven. Een sterfgeval; pijnlijke gebeurtenissen in je familie- of vriendenkring; ziekte van jezelf, of van iemand die je lief is; de machteloosheid die je ervaart als je de beelden van de vluchtelingenstroom op je in laat werken. En het uitnemendste van die is moeite en verdriet verzuchtte Mozes in Psalm 90 over de dagen en jaren van ons leven. Er is geen ontkomen aan, vroeg of laat krijgen we allemaal met lijden te maken.

Tijdens zo’n periode stuitte ik op de volgende quote: “Everyone is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.” Vrij vertaald: “Iedereen voert een strijd waar je niets van weet. Wees aardig. Altijd.” Het is niet perse een christelijk citaat, maar het zette me wel aan het denken. Iedereen voert een strijd. Iedereen kent pijn, moeite en verdriet. Voor anderen wellicht onzichtbaar, maar dat maakt het lijden niet minder zwaar; misschien juist wel zwaarder. Dus wees aardig. Altijd.

Ben ik dat?

Hierover mijmerend dacht ik aan een andere, Bijbelse zinsnede. Alle dingen dan, die gij wilt, dat u de mensen zouden doen, doet gij hun ook alzo; want dat is de Wet en de Profeten. De Heere Jezus spreekt deze woorden in Zijn Bergrede, in Mattheüs 7:12. De bekende uitdrukking: ‘Wat u niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet’, is hierop gebaseerd. Maar er is een wezenlijk verschil: laatstgenoemde uitdrukking wijst ons op iets wat we níet moeten doen bij een ander. Wat jij niet wil dat de ander bij jou doet, doe dat ook niet bij de ander. Je mag je naaste geen schade toe brengen. Op zich is dat een waardevolle en navolgingswaardige spreuk, maar toch wat mager in vergelijking met de uitspraak van de Heere Jezus. Hij zegt namelijk dat alles wat je wilt dat anderen voor jóu doen, jij dat ook voor hen moet doen. Jezus roept hiermee op tot een actieve, dienende houding richting onze naaste in nood. Dat is niet altijd makkelijk. Sterker nog: vanuit onszelf hebben we daar helemaal geen zin in. Maar de oproep blijft staan en stelt jou en mij de vraag voor wie ik een naaste ben.

Voor die zieke, eenzame buurman die overweegt een euthanasieverzoek in te dienen? Voor dat vluchtelingengezin verderop in de straat? Voor die jongen met homoseksuele gevoelens drie banken voor me in de kerk? Voor die buurvrouw met huwelijksproblemen? Voor dat meisje dat altijd gepest wordt op de groepsapp?

Het gaat erom dat we de ander zien. Dat we ons proberen te verplaatsen in die ander. Net zoals Zacheüs, die - nadat Jezus hem had gezien en geroepen - de helft van zijn goederen aan de armen wilde geven (Luk.19:8). Zacheüs kreeg oog voor zijn naaste, omdat Jezus oog had voor hem. Lees vraag en antwoord 86 van zondag 32 van de Heidelbergse Catechismus maar eens.

Zijn jij en ik al door een Ander, door de Heere Jezus, opgeraapt? Als dit werkelijk de belangrijkste vraag in ons leven is, kunnen we onze naaste toch niet links laten liggen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen