Word veranderd

Hoe zullen wij leven? Paulus heeft de leer van het recht voor God staan aan de gemeente uitgelegd. Door het geloof in Christus staat een verloren zondaar weer recht voor God. Dat geheim heeft echter ook grote gevolgen voor het leven. Paulus spoort in het laatste gedeelte van zijn brief aan ‘tot een godzalig christenleven’ (kant). Hij geeft eerst enkele algemene beginselen daarvoor. Wat is belangrijk?

Het eerste wat opvalt is dat Paulus beveelt tot het christelijke leven. We lezen wordt niet gelijkvormig’ en wordt veranderd (vers 2). Bevelen hebben in de Bijbel altijd de gedachte dat dit tot zaligheid nodig is. Zonder een vernieuwd leven zal niemand behouden worden. Levensvernieuwing is de noodzakelijke vrucht van Gods werk in ons. Worden dergelijke vruchten ook in jouw leven gezien?

Het volgende wat opvalt is dat Paulus het nieuwe leven een offerande noemt (vers 1). Een offer raakt ons hele leven en een offer doet ook pijn. Een offer is niet dat we af en toe iets doen wat goed is. Een offer is ook niet dat we op zondag wat geld in het zakje doen. Nee, een offer is zoveel en zo intensief dat we het voelen en merken. Paulus offerde zijn leven in de dienst van Christus. Zeg, ken jij dat offer ook? Bijvoorbeeld door geen mooie baan in het bedrijfsleven te nemen, maar in het onderwijs aan onze kinderen?

Het derde wat opvalt bij een ‘godzalig christenleven’ is dat het helemaal gericht is op God en Zijn dienst. We lezen dat we onze lichamen moeten stellen tot een heilige en Gode welbehaaglijke offerande (vers 1). Vaak staan we zelf in het middelpunt. Mensen hebben over het algemeen erg lange tenen. ‘Eer ligt teer’ zo zegt het spreekwoord. Voor een christen liggen de zaken fundamenteel anders. Zijn eigen eer is niet nummer één. De eer van God staat bovenaan. Doet het ons pijn dat zoveel mensen niet naar de kerk gaan, omdat God daardoor onteerd wordt? Of hebben we zo onze eigen genoeglijke omgeving?

Het vierde punt waar Paulus op wijst is de hele gemeente. We lezen dat wij vele één lichaam in Christus (vers 5) zijn. Een nieuw leven is persoonlijk belangrijk. Maar het raakt ook de hele gemeente. Niemand uit de gemeente heeft het recht om ongehoorzaam te zijn. God wil dat allen Hem dienen. Daarom moeten we ook opzicht hebben op elkaar. Spreek jij die jongen of dat meisje dat niet meer naar de kerk komt, daar ook op aan? We zijn gemeente? Daar zit toch het woord gemeenschap in?

Een vijfde punt waar de apostel op wijst is de grote verscheidenheid. We lezen over verscheiden gaven (vers 6). Die gaven moeten we ook besteden. Profetie gaat over het uitleggen van de Bijbel (kant. 29). Leren gaat over het weerleggen van valse leerstellingen. Barmhartigheid gaat over de zorg voor zieken, gevangenen en vreemdelingen (kant. 37). De gemeente is werkelijk geroepen om een lichtende stad op een berg te zijn. Ze denkt en doet niet zoals de wereld (vers 2), maar is en wordt voortdurend veranderd door de vernieuwing uws gemoeds. Wat heerlijk als we zo christelijke gemeente mogen zijn in een seculiere wereld. Dan krijgt Christus een gestalte in deze arme wereld. Er is nog veel te doen!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen