Waar ging het mis?

In het Reformatorisch Dagblad wordt breed uitgepakt met de 'nieuwe refo'. Een nieuwe generatie jongvolwassenen die aan de ene kant behoudend blijft, maar op bepaalde punten andere keuzes maakt dan hun ouders. Je vraagt je af wat daar 'nieuw' aan is. Is dat niet van alle tijden? Nieuwe generaties staan vaak voor andere keuzes dan hun voorgeslacht. Door ontwikkelingen in de cultuur en techniek, door ingrijpend veranderde omstandigheden. Wat misschien nieuw is, is de snelheid waarmee onze cultuur verandert. Dat stelt de nieuwe generatie voor vragen die ouderen niet (h)erkennen. En misschien gaat het daar ook meteen mis met de 'nieuwe refo'. Er zijn veel punten te noemen waarmee je blij kunt zijn, zoals hun mening over homoseksualiteit, politiek en ongehuwd samenleven. Maar hun opvattingen over het gebruik van media op zondag en het bekijken van tv-series en speelfilms (in de bioscoop) leggen ook iets anders bloot. Hoe komt het dat de heiliging van de zondag en de heiliging van het leven zo onder druk komen te staan? We hebben jongeren - ook in het jeugdwerk - voorgehouden dat de zondag bij uitstek een dag is waarop je kunt (uit)rusten van alle mediaprikkels van de afgelopen week. We hebben hen uitgelegd dat tv-series en speelfilms zo doordrenkt zijn van de zonde, dat we er ver bij vandaan moeten blijven. Is die boodschap voldoende geland? Waar is het mis gegaan? Is het dan echt allemaal dweilen met de kraan open?
Ik denk dat we er te vanzelfsprekend van zijn uitgegaan dat ze wel begrepen wat we bedoelden. We zijn er teveel van uitgegaan dat deze dingen met wat algemene opmerkingen wel helder waren. Maar we hebben de invloed van de cultuur toch nog onderschat. Of misschien zelfs te weinig erkend. We hebben er te weinig concreet handen en voeten aan gegeven. Datje de iPad op zondag misschien wel kunt gebruiken voor het volgen van de avonddienst, maar dat je 'm daarna weer moet wegleggen, omdat anders alle mediaprikkels weer in alle hevigheid op ons afkomen en het goede zaad van het Woord wegpikken. Maar het ligt nog dieper. Er is een geestelijke strijd gaande. Een strijd tegen de boze. En in die strijd moeten we radicaler omgaan met de zonde, maar ook met de genade. We moeten veel beter nadenken over de keuzes die we maken. En vooral: het vraagt om een nabij leven met de Heere Jezus. Dat is de doodsteek voor je zondige begeerten en een stimulans om Hem teer te dienen naar Zijn Woord. Strijden we die strijd echt? De overwinning is zeker. In het hogepriesterlijk gebed bidt de Heere Jezus voor de Zijnen: Heilig hen in Uw waarheid. Dit staat tegenover dat Gij hen bewaart van de boze. Het gebed van Jezus wordt altijd verhoord.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen