Houd elkaar vast

Rond de kerst was ik weer eens in Zeeland. ‘s Zondags in Terneuzen in de kerk, in mijn oude thuisgemeente. De kerk was duidelijk leger dan vroeger. Waar is iedereen gebleven? Ik dacht terug aan mijn oude klas op de basisschool. Vroeger hadden we samen wel een bank in de kerk kunnen vullen. Nu kon ik met moeite twee of drie oud-klasgenoten ontdekken.

Van degenen die niet meer in de kerk waren, zijn er die elders in Nederland wonen. Eerst ergens anders zijn gaan studeren en daar in de buurt zijn blijven hangen. Zelf ben ik ook vertrokken. Eerst naar Dordrecht, daarna naar Papoea. Anderen zijn dichter bij huis gebleven en binnen Zeeland naar de ‘overkant’ verhuisd, de overkant van de Westerschelde.

Maar er zijn ook oud-klasgenoten op te noemen die nog wel in de buurt wonen, maar niet meer in de kerk komen. Gewoon, weggegaan uit de kerk. Vroeger waren we best nog wel redelijk goede vrienden. Maar we zijn elkaar uit het oog verloren. Ik had er weleens van gehoord dat ze niet meer naar kerk gingen. Maar verder niets. Ik heb ze nooit opgezocht. Ik heb nooit gevraagd waarom ze niet meer gingen. Of dat ze zin hadden om weer eens mee te gaan.

Achteraf heb ik daar spijt van. Als kerk, als gemeente zijn we niet zomaar bij elkaar. Nee, we zijn door God door het teken van de doop apart gezet. Apart van de wereld, maar bij elkaar als christenen. “Met hart en wil samengevoegd en verenigd in eenzelfde Geest, door de kracht van het geloof,” zoals de Nederlandse Geloofsbelijdenis het zegt. Het zou dus, als het goed is, zo moeten zijn dat we broeders en zusters zijn, broers en zussen. Als je zo met elkaar een familie vormt, dan kan niemand gemist worden. Iedereen hoort erbij. Als we iemand missen, dan vragen we toch: “Hé, Willem is er niet, wie gaat hem even opzoeken?” En als Willem niet meer wil komen, dan blijft de deur altijd wijd open staan. “Welkom terug, we hebben je gemist.”

Kijk eens om je heen, naar je leeftijdsgenoten in je gemeente. Bedenk dat sommigen van hen er nu of later over nadenken om de kerk te verlaten. Probeer elkaar vast te houden. Als iemand twijfelt, of niet meer zo trouw komt: zoek elkaar op. Zeg niet: Ben ik mijns broeders hoeder? Zoek de afdwalende schapen op. En bid om de bewaring van de Heilige Geest, zodat je zelf niet afdwaalt, maar anderen de weg kan wijzen naar de Goede Herder.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen