Advent

Wachten of verwachten

In de adventsperiode kun je wachten tot het kerst wordt, maar je kunt ook ‘verwachten’. Wat is het verschil? Als je (af)wacht of je misschien door iemand opgehaald wordt, kun je gewoon in je stoel blijven zitten, maar als je verwacht dat je straks opgehaald wordt, maak je jezelf alvast klaar. Je trekt je schoenen aan en pakt je jas. Je staat startklaar.

DE KOMST VAN DE RECHTER

“Zijn komst zal een geweldige verrassing zijn voor de wereld, die in diepe zorgeloosheid zal worden aangetroffen. De dwaze maagden zullen slapen en de wijze maagden zullen sluimeren. Er zal dan veel weelde en losbandigheid in de wereld zijn en maar weinig ingetogenheid en waakzaamheid.”

(Bron: De viervoudige staat, Thomas Boston)

Om over na te denken…

* Maleachi is de laatste profeet die profeteerde voordat de Heere Jezus werd geboren. Hij noemt Hem “Zon der gerechtigheid”. Na zijn profetie brak er een periode van wachten aan. Dit duurde vierhonderd jaar! Toen werd in Bethlehem de Heere Jezus geboren. Simeon en Anna verwachtten hun Zaligmaker met een biddend hart.

* Nog steeds wachten de orthodoxe Joden op de komst van de Messias, ze geloven niet dat de Heere Jezus de beloofde Verlosser is.

* In het Engels is het Christmas. In dit woord zit de Naam van Christus. Is het jullie ook al opgevallen dat dit woord de laatste jaren steeds vaker vervangen wordt door X-mas?

! Advent is afgeleid van het Latijnse woord adventus, dat ‘komst’ betekent.

Er zijn vier adventszondagen. In 2015 zijn dat 29 november, 6 december, 13, december en 20 december.

TIP

* Schrijf de Bijbeltekst op, waarover gepreekt is tijdens elke adventszondag. Leg deze tekst op je nachtkastje of tussen je dagboek. Zo mag je elke dag bepaald worden bij de verwachting en voorzegging van de komst van de Heere Jezus.

Aanslagen Parijs, 13 november 2015. Een datum om niet te vergeten. Abrupt wordt het jonge leven van veel Fransen afgesneden. Terroristen zaaien dood en verderf. Gruwelijk. Na het geluid van explosies en Kalasjnikovs wordt het doodstil. Parijs rouwt. Snel wordt de klopjacht op terroristen en hun netwerk geopend. Een paar dagen later wordt het brein achter de aanslagen in Saint-Denis gedood.

Al meteen na de aanslagen werd op Twitter de hashtag #PrayForParis gebruikt. Niet lang daarna volgde een andere hashtag: #jesuisenterrasse: ik zit op het terras. Het verdriet maakte plaats voor demonstratie. Wij laten zien dat onze manier van leven onaantastbaar is. Onze waarden, onze vrijheden, onze stadions, onze theaters, onze democratie, ons feest gaat door. “Wij blijven moedig feest vieren”, sprak de Duitse minister van Binnenlandse Zaken, na de afgelaste wedstrijd Duitsland-Nederland. Woorden die noodzakelijk zijn, op zo’n moment. Terroristen, zo zei een deskundige, worden niet bang van bommen, maar wel van eensgezindheid. Toch geeft het ook te denken. Het is alsof je hoort: Laat ons eten en drinken, want morgen sterven wij (1 Kor 15:32).

Heeft de Heere Jezus niet gezegd dat mensen in het laatste der dagen onverstoord doorgaan met de dingen die ze al deden? Business as usual! Deze dingen doen je toch denken aan de woorden van de Heere Jezus over het laatste der dagen. Enerzijds spreekt Hij over oorlogen, geweld en rampen. En aan de andere kant spreekt Hij over mensen die hun eigen leven leven. En wij?

Wij kunnen zo makkelijk oordelen over andere mensen. Tijdens de aanslag in Le Bataclan werd satan aanbeden in het nummer dat de band speelde. Dat is waar en dat is verschrikkelijk. Maar de vraag is vooral hoe ik reageer op de aanslagen en de terreurdreiging. Laten we niet oordelen over de zonden van anderen, maar bij het zien van alle ellende en verdriet onze handen op onze borst slaan. “O God, het is vanwege mijn zonden, dat het er in de wereld zo vreselijk aan toe gaat. Heere, red!”

Tegelijk is de geestelijke strijd tussen de slang en het Kind realiteit. Maar de overwinning is zeker. Mij is gegeven alle macht, spreekt Christus. Hij Die in het midden van Zijn gemeente wandelt. Hij is erbij. Hoe donker zal het worden op de aarde? Wie de Heere tot Zijn Herder heeft mag zeggen: “Al ging ik ook in een dal van de schaduw van de dood, ik zou geen kwaad vrezen, want Gij zijt met mij.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen