JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Je naaste in DE GEVANGENIS

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Je naaste in DE GEVANGENIS

4 minuten leestijd

In de gevangenis zitten mensen. Mensen die iets verkeerds hebben gedaan en daarvoor opgesloten zitten, maar ook mensen met zorgen, met een hart, een verleden. Zij hebben zorg nodig, zorg voor hun ziel. Dat noemen we gevangenispastoraat. Gevangenispastoraat is niet iets interessants of avontuurlijks. Het gaat om mensen in nood die geholpen moeten worden Een gevangene is meer dan zijn veroordeling, een misdadiger meer dan zijn crimineel verleden. Houd dat voor ogen als je over of met gevangenen spreekt. Ze zijn je naasten!

NIET VAN DEZE TIJD

Hulp aan gevangenen, dat is niet alleen iets van deze tijd. De Heere Jezus sprak er al in Matthëus 25 vers 36 over: Ik was in de gevangenis en gij zijt tot Mij gekomen. Daarmee bedoelt de Heere Jezus niet dat Hij Zelf in de gevangenis heeft gezeten, want verderop in het hoofdstuk zegt Hij: Voorwaar zeg Ik u: Voor zoveel gij dit een van deze Mijn minste broeders gedaan hebt, zo hebt gij dat Mij gedaan (vers 40). Blijkbaar wil de Heere dat ook met de mensen die in de gevangenis zitten over Hem en Zijn Woord wordt gesproken.

EEN WEG TERUG

De mensen die, om welke reden dan ook, in de gevangenis zitten, zien vaak geen weg meer terug. Het belangrijk dat hen gewezen wordt dat er tóch een weg terug is. Dat is de weg van bekering en berouw. Wie de weg terug gaat, moet breken met de zonde en deze belijden voor God en de mensen. Denk maar aan de gelijkenis van de verloren zoon. Hij had alles verloren, had niets meer. Maar hij kwam tot zichzelf en mocht terugkeren naar zijn vader. God wacht op zondaren, zoals de vader wachtte op zijn verloren zoon. We mogen er op wijzen dat deze genade nog te verkrijgen is, ook voor mensen die in de gevangenis zitten.

SCHULDIG

We zijn allemaal wel eens geschokt over de ellende die mensen kunnen aanrichten. Dan vinden we het zijn of haar verdiende loon als er een stevig vonnis wordt uitgesproken en zo iemand in de gevangenis belandt. Maar hoe vaak wijzen we ook niet naar God? Hoe heeft Hij dit kunnen laten gebeuren? Ook voor gevangenen zelf kan dit een belangrijke vraag zijn.

Maar kunnen we God hier wel de schuld van geven? Nee! Hij heeft ons niet losgelaten, maar wij Hem! Ik las er een treffend voorbeeld over. Leerlingen van de klas waarin een jong meisje werd vermoord vroegen zich af: “Waarom heeft God dat kleine meisje wat vermoord is, niet gered?” Het antwoord van iemand was: “Lieve bezorgde studenten, omdat God niet wordt toegelaten op de school.” Dit antwoord raakt precies wat er aan de hand is.

MET EEN REDEN

Erge misdrijven worden in de gevangenis vaak ontkend. Jij kunt je dat vast wel indenken. Ik hoop van niet, maar misschien heb jij ook weleens gelogen tegen je ouders. Je had met hen afgesproken half twaalf thuis te zijn. Dat was je niet. Je probeert je er onderuit te praten met allerlei redenen. Je hebt wel iets verkeerd gedaan, maar je had er naar jouw idee een reden voor. Maar is dat echt een excuus?

Het is de houding van ons zondige hart. Matthew Henry zegt in zijn Bijbelverklaring bij Romeinen 1 vers 18: ‘Een onrechtvaardig, verdorven hart is de kerker waarin veel goede waarheid gevangen gehouden en begraven wordt’.

Hoe kun je vergeving ontvangen als je niet erkent dat je het verkeerd hebt gedaan? In het contact met gevangenen is er veel aandacht voor dit probleem.

ACHTEROM KIJKEN

Soms willen gevangenen liever niet meer achterom kijken. Wat gebeurd is, is gebeurd. Maar als je niet leert om achter je te kijken en te zien wat je misdaan hebt, kun je daar ook geen vergeving van verwachten. Pas als je berouw hebt over je zonden, kun je vergeving krijgen. Tussen spijt en berouw ligt een wereld van verschil. Als je spijt hebt, komt dat door de gevolgen van je daad. Je zondige daad heeft je in de problemen gebracht. Denk maar aan Kaïn, hij zei: Mijn misdaad is groter dan dat hij vergeven worde (Gen. 4: 13). Hij wad diep overtuigd van zijn schuld, maar hij zat vooral in over de gevolgen. Als je berouw hebt, is dat anders. Denk maar aan David, toen hij gecon-fronteerd met zijn daden. Hij beleed zijn zonden en zei: Ik ben Uw gramschap dubbel waardig(Psalm 51: 2 berijmd). Zie je het verschil? Wat is het belangrijk dat verschil ook in jouw leven te zien. Heb jij spijt over je verkeerd dingen of mag je berouw hebben?


Ook jij hebt zonden gedaan waar de doodstraf op staat!


Jezus sprak: Hij heeft Mij gezonden, om de armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart; Om de gevangenen te prediken loslating, en de blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid; om te prediken het aangename jaar des Heeren (Luk. 4: 18,19). Er is bevrijding mogelijk uit de gevangenis van de zonde door het verlos-sende werk van de Heere Jezus. Alleen door Hem kan spijt berouw worden. Voor een gevangene in zijn cel, én voor jou.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 2015

Daniel | 32 Pagina's

Je naaste in DE GEVANGENIS

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 2015

Daniel | 32 Pagina's