JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

EEN MAAKBARE SAMENLEVING?

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

EEN MAAKBARE SAMENLEVING?

2 minuten leestijd

Iedereen lijkt er aan mee te doen. Mensen als Geert Wilders maken gretig gebruik van hun spreekrecht. Er wordt tegenwoordig huizenhoog commentaar geleverd op politici, heftig gereageerd op het ingrijpen van de politie, veel ruchtbaarheid gegeven aan gemaakte fouten en ga zo maar door.

Het is ook een dankbaar gespreksonderwerp op verjaardagen en tijdens de koffiepauze op het werk. Ook op Twitter geven we onze (on) gevraagde mening volop. De grote vraag die altijd, al dan niet hardop, wordt gesteld is: wie heeft schuld en over wie kunnen we ons oordeel vellen?

Waarom maken we ons zo druk over deze zaken? Waarom levert het zoveel gespreksstof op? Waarom staan de media er vaak bol van? Wat maakt dat we ons er massaal aan wagen om een mening te vormen en om ons oordeel te geven? Interessante vragen, die je niet zomaar kunt beantwoorden. Je zou er onderzoek naar kunnen doen. Mogelijk levert het op dat de moderne media er een rol in speelt. Vroeger las je iets in de krant, tegenwoordig is het feit nog maar net gebeurd of het is al wereldwijd bekend en er wordt al direct een mening gegeven door diverse partijen.

Toen ik hierover met een collega van gedachten wisselde, maakte ze een opmerking die is blijven hangen. Een opmerking, waarvan ik denk dat die veel verklaart over onze drang naar commentaar, onze zoektocht naar het zwarte schaap, een antwoord op de schuldvraag.

“Het probleem is”, zei ze, “dat we een maakbare samenleving willen!”. Wat bedoelde ze hier mee? Dat wij graag alles willen regelen, controleren en beheersen. Alles moet maakbaar zijn, alles moet onder onze regie vallen. Iets wat ons ‘uit de hand loopt’ bevalt ons niet en dat maken we dan ook zonder schroom openbaar.

Past dit binnen een christelijke levensvisie? Een levensvisie waarin je belijdt dat de gebrokenheid in de samenleving een gevolg is van de zondeval? Een levensvisie waarin je belijdt dat de Heere regeert? Dat er zonder Zijn wil geen haar van ons hoofd vallen kan?

Welk voorbeeld geeft de politiek als ze in debatten meedoet in het zoeken naar het zwarte schaap? Het voortouw lijkt te nemen in het willen creëren van de maakbare samenleving? En welke invloed heeft dat op jou, op mij?

Je kunt je afvragen in hoeverre wij al besmet zijn met dit denken. Hoe ver gaan we mee in het ideaal om een maakbare samenleving te creëren? Ik las ergens: “Uiteindelijk wordt de samenleving altijd gemaakt. De vraag is alleen wie de samenleving maken, en hoe zij haar maken.”

Wie en wat volg jij?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 2015

Daniel | 32 Pagina's

EEN MAAKBARE SAMENLEVING?

Bekijk de hele uitgave van donderdag 19 november 2015

Daniel | 32 Pagina's