KIND VAN DE REKENING

TEGENSLAG EN BLIJVENDE SPANNING

Een op de drie huwelijken loopt spaak. Ieder jaar raken ongeveer 70.000 thuiswonende kinderen in Nederland betrokken bij de scheiding van hun ouders. In onze kerkelijke gemeenten ligt dat aantal verhoudingsgewijs gelukkig lager. Maar ook in de kerk komen scheidingen helaas voor. Een scheiding heeft hoe dan ook een (negatieve) invloed op het leven van de kinderen in een gezin. Wie heeft niet de wens en behoefte om in een warm en hecht gezin op te groeien, waarbij je de liefde tussen beide ouders voelt? Ook als je al lang uit huis bent wanneer je ouders uit elkaar gaan, heeft een scheiding nog invloed. Zo word je er steeds aan herinnerd, bijvoorbeeld bij je verjaardag, bruiloften of tijdens feestdagen. Vaak geven zulke momenten spanning en stress, bijvoorbeeld doordat je je van tevoren zorgen maakt hoe je ouders met elkaar zullen omgaan.

HOE KOMT HET DAT ZOVEEL HUWELIJKEN SPAAK LOPEN?

De Heere beschermt het huwelijk. Gods Woord zegt: ‘Gij zult niet echtbreken’. Jarenlang heeft deze leefregel onze samenleving sterk beïnvloed. Echtscheiding werd zo lang mogelijk uitgesteld en was een laatste redmiddel. Uit elkaar gaan, deed je niet. Dat was in de kerk zo, maar ook in de wereld. De Bijbelse norm is niet veranderd. Toch is echtscheiding tegenwoordig veel gewoner geworden. Hiervoor kunnen we aantal ontwikkelingen aanwijzen. Tegenwoordig zijn de kerk en sociale verbanden minder belangrijk geworden. De familie, de buurt bepalen veel minder hoe we leven. We willen ons leven inrichten zoals WIJ dat willen. Hierbij hebben we hoge eisen. We gaan ervan uit dat alles zo te maken is zoals wij dat willen, ook een huwelijk. En als dat niet lukt, verbreken we het ‘gewoon’ weer. Daarnaast zijn vrouwen steeds meer gaan werken, waardoor meer druk op het gezinsleven en relaties is ontstaan. Er blijft immers minder tijd over om met elkaar als gezin en als partners door te brengen. Kortom, de snelheid en intense manier waarmee wij leven, is niet bevorderlijk voor het vormen van stabiele relaties en gezinnen.

WELKE INVLOED HEEFT EEN SCHEIDING OP DE ONTWIKKELING VAN PUBERS IN EEN GEZIN?

Kinderpsychologe Wallerstein, die jarenlang kinderen van gescheiden ouders behandelde, geeft aan dat de gevolgen van een scheiding voor kinderen in een gezin een ramp zijn. Voor jou is de scheiding van je ouders niet de oplossing van een onhoudbare situatie, maar eerder het begin van een soms jarenlange zoektocht naar rust en stabiliteit. Heftige ruzies tussen je ouders kunnen beangstigend voor je zijn en je vertrouwen in je ouders (en mogelijk andere volwassenen) be schadigen. Je groeit op met de angst dat je de fouten van je ouders zult herhalen in je eigen (toekomstige) relatie. Daarnaast gebeurt er zoveel in je leven wat je moet verwerken, dat je je op andere gebieden minder snel kunt ontwikkelen en meer risico hebt dan andere jongeren om in de problemen te raken. Tijdens de puberteit ben je je namelijk aan het losmaken van de traditionele bindingen met als doel om je eigen persoonlijkheid te gaan vormen. Als je ouders in deze periode uit elkaar gaan, verstoort dat je mogelijk romantische beeld van de liefde. Je kunt je ook schamen voor je vrienden en vriendinnen en hierdoor meer de behoefte krijgen om stoer te gaan doen om erbij te willen horen. Onzekerheid, twijfel aan jezelf, je gekwetst voelen en voorzichtigheid in het aangaan van vriendschappen kunnen de gevolgen zijn van de scheiding van je ouders.

HOE KUN JE MET DE SCHEIDING VAN JE OUDERS OMGAAN?

Het is belangrijk dat je als kind geen bondgenoot wordt in het conflict tussen je ouders. Ouders mogen je niet gebruiken in hun eigen strijd. Ook is het niet de bedoeling om je ouders te troosten; zij moeten jou steunen en niet andersom. Als het goed is, mag je hierbij je boosheid en verdriet aan je ouders laten merken. Als je merkt dat (een van) je ouders zich slachtoffer voelt en jou daarin meeneemt, benoem dit dan naar hen. Ze mogen je hiermee niet belasten. Houd zoveel als mogelijk is contact met beide ouders en trek geen partij. Je blijft je immers verbonden voelen aan beide ouders.

Besef dat je emotioneel heftig kunt reageren als een van je ouders een andere relatie aangaat. Zoek steun bij mensen die je vertrouwt, bij vrienden maar ook bij volwassen mensen, bijvoorbeeld warme gezinnen uit de kerk. Hierbij is het belangrijk dat je merkt dat ze echt naar je luisteren. Als je bij jezelf merkt dat je gedrag en/of stemming verandert (bijvoorbeeld doordat je ineens heel boos wordt, of je juist gaat terugtrekken) en dit lang aanhoudt, zoek dan (professionele) hulp.

Hulpverleners hebben vaak ervaring met de begeleiding van kinderen van gescheiden ouders. Het over de scheiding praten met een onafhankelijk iemand helpt bij het verwerkingsproces en bij het verminderen van je mogelijke angst om zelf relaties aan te gaan. Tot slot is van levensbelang dat je je verdriet, angst en boosheid aan de Heere voorlegt in het gebed en Hem om hulp en steun vraagt. Lees psalm 27 maar eens na, in het bijzonder vers 10: want mijn vader en mijn moeder hebben mij verlaten, maar de Heere zal mij aannemen.’

Bij het schrijven van dit artikel is gebruik gemaakt van het boekje: ‘En ik dan? Als ouders scheiden’, geschreven door dominee J. Belder. Het is een aanrader om dit boekje te lezen als je meer over dit onderwerp wilt weten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen