Het verschil

Ze was opgewekt en gastvrij, de vrouw uit Syrië die ik pas ontmoette. Gevlucht voor de verschrikkingen van de oorlog en nu met haar man en twee kleine kinderen in een piepklein kamertje in het asielzoekerscentrum. Geen werk, wel onzekerheid. En toch opgewekt. Ik had er diep respect voor.

In veel kerken wordt de laatste tijd nagedacht over wat wij voor vluchtelingen kunnen doen. In praktische zin, maar ook hoe wij hen iets van de liefde van Christus kunnen laten zien. Deze vrouw zette me aan het denken. Want hoe zien mensen die liefde dan? In een vriendelijk gezicht? Dat hebben veel moslims ook. In gastvrijheid en zorg voor elkaar? Dat is ook een belangrijke waarde in de islam. Hoeveel aardige en behulpzame Nederlanders zijn er niet. Dat zijn echt niet allemaal christenen.

De liefde van Christus is, als je het eerlijk bekijkt, een geheim. Het is een liefde die voor iedereen te krijgen is, maar die ook alleen is te vinden aan de voet van het kruis. Het is een liefde die zichzelf verloochent en zichzelf niet zoekt.

Onze liefde is vaak op onszelf gericht, zelfs als we anderen helpen. Het kan een goed gevoel geven om iets weg te geven vanuit je rijkdom. Maar het verschil wordt zichtbaar als mensen werkelijk offers kunnen brengen, omdat een Ander alles voor hen heeft gegeven. En als zij die liefde een ander ook gunnen.

Wie weet hoeveel vluchtelingen ons land nog binnenkomen. Denk eens na wat jij met jouw gemeente of JV voor hen kan betekenen. Bid dat ze hier de liefde van Christus mogen zien. En vraag of jij die bij het kruis mag ontvangen, om hem weer door te geven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen