#7 Efeze

We hebben zelfs niet gehoord of er een Heilige Geest is. Dat is het, voor ons verbluffende, antwoord dat het kleine groepje ‘discipelen’ aan Paulus geeft, als Hij vraagt of ze de Heilige Geest ontvangen hebben (Hand. 19:2). Hoe kan dat nu? Als Paulus terugkomt in Efeze, nadat hij er op zijn tweede zendingsreis heel kort geweest is (Hand. 18:19), zijn er ongeveer twaalf ‘discipelen’. Paulus ziet hen als christenen, want het woord ‘discipelen’ betekent in Handelingen bijna altijd: gelovigen. Paulus merkt dat deze mensen iets missen, daarom stelt hij deze vraag.

Dat deze gelovigen echt niet weten dat er geen Heilige Geest is, is onwaarschijnlijk. Ze weten alleen nog niet dat de Heilige Geest al gekomen is op de pinksterdag. Dit komt door Apollos die tussendoor in Efeze gepreekt heeft. Apollos onderwees hen in de doop van Johannes. Apollos was een Jood uit Alexandrië. Een geleerde man. De Schrift is positief over hem. Maar hij mist kennis. Hij preekt wat Johannes preekte, alsof de komst van de Messias en de uitstorting van de Geest nog moesten plaatsvinden. Als Apollos in Efeze preekt zijn Aquila en Priscilla ook onder zijn gehoor. Zij horen dat er veel ontbreekt in de preek van Apollos. Wat ze dan vervolgens doen is heel liefdevol. Ze houden ons hiermee ook een spiegel voor. Ze vallen Apollos niet openlijk af, maar nemen hem apart. In dat gesprek leggen ze hem de weg Gods bescheidenlijker uit (Hand. 18:26). Wat een zegen als we elkaar zo dienen. Na dit gesprek lees je dat Apollos anders gaat preken: Want hij overtuigde de Joden met grote ernst in het openbaar, bewijzende door de Schriften, dat Jezus de Christus was (Hand. 18:28).

Het komt nog steeds voor dat kinderen van God kennis missen. Hoe weinig weten Gods kinderen als ze nog maar zo kort de Heere hebben leren kennen? Wat is het dan nodig dat ze onderwijs ontvangen. Dat gebeurt in Efeze ook, als Paulus terugkomt. Paulus legt hen uit wat de doop van Johannes betekende. Hij was de wegbereider, de heraut van Koning Jezus. Johannes riep op om in Hem te geloven. Na het onderwijs van Paulus worden ze gedoopt in de Naam van de Heere Jezus. Deze doop wijst op de volkomen redding van zondaren door het verzoenende en reinigende bloed van Christus. Ook legt Paulus hen de handen op en ontvangen ze de Heilige Geest. Op dit punt is er nog geen kerk naast de synagoge. Paulus blijft in de synagoge preken. Maar na drie maanden komt hier een einde aan. tegen de prediking van Jezus de MessiasHet kleine groepje scheidt zich onder leiding van Paulus af van de Joodse synagoge.

De boodschap van de Heere Jezus roept tegenstand op vanuit de synagoge, maar ook vanuit de samenleving. De boodschap van het Woord dat vleesgeworden is, is voor Grieken dwaasheid. Het ondermijnt de cultus rond de Griekse goden! Maar het Woord van God gaat door en de gemeente groeit. Joden en Grieken worden door de Heere geroepen. Ze worden gemeente van Christus. En nooit kunnen zij zich erop beroemen dat zij voor Jezus hebben gekozen. Het is onmogelijk dat te denken. God kwam met het Evangelie van Zijn Zoon naar Efeze, door Zijn dienstknecht Paulus. Als God in Zijn goedheid de blijde boodschap van redding door Jezus brengt en dit kracht doet in ons leven, door Zijn Geest, dan zeg je met Paulus: Uit genade zijt gij zalig geworden, door het geloof, en dat niet uit u, het is Gods gave.

Alle roem is uitgesloten,
onverdiende zaligheen
heb ik van mijn God genoten,
‘k roem in vrije gunst alleen!
Ja, eer ik nog was geboren,
eer Gods hand, die alles schiep,
iets uit niets tot aanzijn riep,
heeft Zijn liefde mij verkoren:
God is liefd’, o eng’lenstem,
mensentong, verheerlijkt Hem!

De brief van Paulus aan Efeze

De brieven van Paulus zijn gezaghebbend en zijn onderdeel van de canon. Als kerk belijden we van harte dat deze brieven door de Heilige Geest geïnspireerd zijn. Toch zie je in het theologische denken van Paulus een ontwikkeling. Dat is ook niet vreemd. Theologie is niet statisch. Nee, het leeft. En wat leeft, ontwikkelt. En dat alles onder de leiding van de Heilige Geest. Paulus kreeg door genade steeds meer inzicht in het verlossingswerk van Christus en dat gold ook voor de christelijke gemeenten. Er was geestelijke groei, opwas in de kennis en genade van de Heere Jezus Christus. De Heilige Geest leidt de kerk op aarde, tot eer en heerlijkheid van God. De eerste brieven die Paulus schreef, waren gericht op basale thema’s van het christelijke geloof. Wanneer Paulus de brief aan Efeze schrijft is dat anders. Dat merk je aan de manier waarop de brief geschreven is. Je merkt het ook aan de thema’s waarover Paulus schrijft. De brief begint met één lange zin (Ef. 1:3–14). Het is één indrukwekkende lofprijzing op God. En je merkt dat Paulus hier oog heeft voor het werk van de drie Personen in de Godheid: de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Over de glorie van God raakt Paulus niet uitgeschreven, dat blijkt wel uit de brief aan de Efeziërs. Paulus zet niet voor niets in met deze hoge tonen. Het is met geen pen te beschrijven.

Ds. C.G. Vreugdenhil, Onnaspeurlijke rijkdom.

Bijbelstudies over de Efezebrief.

Over de christelijke gemeente die in Efeze ontstaat is veel in de Bijbel te vinden. In dit artikel wil ik vooral ingaan op de geschiedenis uit Handelingen, waarin je leest over het eerste begin van de gemeente van Efeze. Je kunt dit artikel ook gebruiken als startpunt om zelf studie te maken van wat Gods Woord zegt over de gemeente van Efeze. Je kunt hierbij de Bijbel met uitleg gebruiken.

Bijbelgedeelten over de gemeente van Efeze:

• Handelingen 19

• Handelingen 20: 17–38

• Efeze

• Openbaring 2:1–7

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen