Aylan

Het beeld ging een aantal weken de hele wereld over, de foto van de driejarige Aylan. Een kinderlijkje op het strand. Ik kan met niet herinneren dat één beeld ooit meer met mij deed. Woorden vind ik niet om iets uit te drukken van wat het losmaakt. Alleen een stil gebed tot de Heere: “O God, erbarm U.” Het was de Heere die Jona wees op de aanwezigheid van zoveel kleine kinderen in de grote stad Ninevé. Zou Hij hen ombrengen?

“Het is hemeltergend”, las ik ergens. Nee dat is het niet. Het stelt God niet schuldig. Het stelt mij schuldig! Wat kunnen we makkelijk zeggen dat dit beeld een gevolg is van de zonde. We hebben het zo snel gezegd: “De wereld ligt in het boze en bloed uit duizend wonden.” Weet je, niet dat lieve kereltje moest daar liggen, maar ik heb dat verdiend.

Wat stellen de beelden van al die vluchtelingen ons verantwoordelijk. Spreuken 24:11 zegt: Red degenen die ter dood gegrepen zijn, want zij wankelen ter doding zo gij u onthoudt. Wat kunnen we doen? Moeilijk hè? Toch zoeken naar mogelijkheden! In onze omgeving met alle goede dingen die we hebben, helpen waar we kunnen.

Dit beeld zegt ook dat de Heere Jezus komt. Hoor je Zijn voetstappen? Hij komt! Wie Hem liefheeft gekregen zegt weleens: “Ja Heere Jezus, kom haastelijk!” Maar tot Hij komt, misschien morgen wel, moeten we bidden, het goede (!) doen onder de mensen en wachten op Gods verlossend uur.

Dirk-Jan Nijsink

eindredacteur

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen