Dominee in Baghdad

De dienst volgt een vooraf vastgestelde klassieke liturgie en dan vertelt de dominee dat gastpredikant White de preek zal verzorgen. Een man in een zwart kostuum staat op, met hoornen bril en een groot zilveren kruis van spijkers op zijn borst. Hij pakt zijn wandelstok en gaat voor in de kerk staan.
White is al vele jaren voorganger van een gemeente in de hoofdstad van Irak. Aanslagen en geweld teisteren zijn kerk en hij is ook al verschillende keren ternauwernood aan de dood ontsnapt. Maar hij zegt dat een echte herder zijn kudde nooit in de steek laat als er gevaar komt. White is al sinds 1998 voorganger in Bagdad. Naast alle geweld en vervolging lijdt hij zelf ook aan Multiple Sclerose, waardoor hij moeite heeft met lopen en spreken.
White preekt deze ochtend uit Johannes 6 over Jezus als het Brood des Levens. Het was een prachtige preek waarvan ik graag één fragmentje deel. Hij gebruikte het om aan te geven hoe groot het verlangen naar dat Brood kan zijn.
Enkele weken geleden werd er een groepje christenen ontvoerd uit zijn kerk. Waaronder een jong meisje dat hij goed kende, Sarah. Islamitische Staat nam contact op en eiste losgeld. In de tussentijd werden de meisjes als seksslaven gebruikt. Als bewijs dat de gijzelaars leefden mochten ze bellen. Sarah belde Andrew White. “Abuna!”, riep ze (Arabisch voor vader). Ze vertelde dat ze in twee weken tijd al vele keren was verkracht. Je denkt dat ze White zou smeken om haar snel vrij te kopen. Nee. Sarah zei: “Ik verlang er zo naar om de nabijheid van de Heere Jezus te ervaren.”
White dacht na. Dat is geen ervaring die je als mens kunt geven of doorgeven, maar je kunt wel denken aan de tekenen die de Heere Jezus Zelf gegeven heeft bij de instelling van het Heilig Avondmaal. Ze spraken samen over de Heere Jezus en de gemeenschap met Hem door de tekenen van brood en wijn. De tekenen die het lichaam en bloed van Christus betekenen. En zo werd dit meisje getroost. Sarah moest stoppen met bellen, maar dit was genoeg. Het gaf haar de kracht en volharding die zij nodig had.
De vervolgde kerk houdt ons een spiegel voor. Zij weten wat het is om om Jezus’ wil geweld te dragen. Maar ze weten dat Jezus’ woord waar is als Hij zegt: En zie, Ik ben met ulieden. Bidt om volharding voor de christenen in het Midden- Oosten. Je kunt veel van hen leren!

Arnoud Proos
Dit was mijn laatste bijdrage voor deze rubriek. Ik bedank de redactie voor het geduld en voor de fijne samenwerking!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen