Mijn volk

God heeft Ezau gehaat. Achter deze goddelijke haat schuilt Gods rechtvaardige verkiezing. Let op, de verkiezing is niet willekeurig of hard, maar rechtvaardig. God handelt hierin geheel naar recht. Dat is voor ons verduisterde verstand niet te doorgronden. Laten we ootmoedig buigen voor deze grote en soevereine God. Dat alleen geeft rust in het gemoed. Maar er is ook een andere zijde. God heeft Jakob liefgehad. Daar zit Gods genadige verkiezing achter. Jakob was niet beter of waardiger. God heeft hem opgeraapt. Naar Zijn welbehagen. De meerdere (Ezau) zal de mindere (Jakob) dienen. Zo had de Heere het aan Rebekka bekend gemaakt (Gen. 25:23). Zo is het ook gegaan. Jakob was oprecht, heeft door het ware geloof Christus omhelsd (Gen. 25:27). Over die genade gaat Paulus verder schrijven.

De Heere heeft uit Joden en heidenen een gemeente geroepen (vers 24). De heilsorde begint bij de roeping. Uitwendig roept de Heere door Zijn Woord. Dan wandelt de Heere ons na met de boodschap van heil, redding en zegen. Hij biedt Christus in de verkondiging van het Evangelie aan. Alle hoorders worden dan genodigd om tot Christus te komen en Hem aan te nemen tot zaligheid. Dat meent God en het krenkt Hem als zondige mensen Zijn aanbod afwijzen. Het is de meest ernstige zonde die we kunnen doen… We doen het van nature allen en heel makkelijk. Gods kinderen worden er aan ontdekt. Toch vergadert God een gemeente. Door de Geest worden mensen inwendig geroepen. Dan gaat het hart open en leren we de zonde kennen. Dat geeft droefheid en schrik. Het Evangelie echter wijst het geneesmiddel aan. Zondaren worden tot Christus geleid. De Heilige Geest verheerlijkt Christus. Alleen in Hem is de wet volbracht en de schuld betaald. Daarom is Hij dierbaar. Daarom alleen.
Uit Jood en heiden zal God Zijn gemeente vergaderen. Wat Zijn volk niet was, zal Zijn volk worden, door Gods verkiezende genade. De gelovigen zullen kinderen des levenden Gods genaamd worden (vers 26). Van het Joodse volk echter zal het overblijfsel behouden worden. De Heere zal een kleine groep laten overblijven uit de grote menigte die verloren gaat. Wie zou niet huiveren bij de gedachte dat velen voor eeuwig zullen omkomen, door eigen schuld. Want Gods verkiezing dwingt niet tot zonde. Integendeel, vrijwillig hebben zondige mensen de Heere Jezus als Messias verworpen en daarom zal de Heere een afgesneden zaak doen op de aarde (vers 28). Het is Gods vaste besluit wederspannigen af te snijden en te verwerpen (kant. 72). Dit betekent dus dat goddeloze mensen zeker verloren zullen gaan. God ziet de zonde niet door de vingers. En wat zullen wij tegen deze dingen zeggen?

Paulus trekt in het slot van dit belangrijke hoofdstuk een conclusie. De heidenen, die de rechtvaardigheid (het weer recht staan voor God) niet zochten hebben het verkregen. Denk maar aan de moorman, Cornelius, de stokbewaarder, Titus en vele anderen. Ze hebben het verkregen ‘uit het geloof’ (vers 30). Door het ware geloof hebben ze de rechtvaardigheid van Christus aangenomen (kant. 78). En zo alleen worden schuldige mensen behouden. Israël echter wordt niet behouden. Waarom niet? Omdat ze rechtvaardig wilden worden niet uit het geloof, maar door de werken der wet. Ze hebben zich geërgerd ‘aan de geringe uiterlijke stand van het kruis van Christus’. Is die Zaligmaker ook reeds alles geworden in jouw verloren leven? Heb je Hem door een waar geloof aangenomen?
Dan is er heil en redding voor zondaren in en alleen door Hem. Die in Hem gelooft (een werkwoord!), zal niet beschaamd worden (vers 33)!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen