Gemeente-zijn

Gemeente-zijn, hoe functioneert dat in onze gemeente? Ik ken Sarah vanuit onze gemeente en van catechisatie. Als jongere van 13 jaar ervaart zij het gemeente-zijn in onze gemeente positief en nadrukkelijk aanwezig. Tijdens ons gesprek hebben we gewandeld rond de Rietplas in Houten en kwam ze met een duidelijk voorbeeld hoe gemeente-zijn ook in haar gezin werkt. Regelmatig vangen ze zondags tussen de kerkdiensten een jongetje uit onze gemeente op met het Syndroom van Down, waardoor zijn ouders tot rust kunnen komen. Sarah past daarnaast ook af en toe zelf bij hem thuis op. Sarah ervaart de aandacht voor vragen op catechisatie en het persoonlijk gesprek dat de dominee en iedere catechiseerouderling met zijn catechisant heeft, als heel positief en meelevend. Op mijn vraag of er voldoende voor jongeren wordt gedaan, noemde Sarah het zanghalfuurtje voor de hele gemeente en ook het jongerenorkest als mooi en waardevol. Hoe kunnen jongeren zelf iets betekenen voor een ander binnen de gemeente? Sarah gaf aan dat ze op JV goed met vriendinnen over het geloof kan praten. Ook helpen ze elkaar door open de moeilijke punten uit de preek te bespreken. Verder hebben we het gehad over het belang dat je vroeg de Heere leert zoeken. Ook de belangrijke functie die jongeren onderling kunnen hebben door aandacht te hebben voor elkaar. Als er in haar leeftijdsgroep later mogelijk een jongere zou afhaken, zal Sarah die zeker aanspreken dat hij of zij gemist wordt. Op de vraag of er in de preek weleens aandacht wordt besteed aan gemeente-zijn, zegt Sarah dat de dominee dat veel doet. Ze noemt een aantal voorbeelden vanuit de Bijbel zoals de Heere Jezus die Zacheüs uit de boom riep, omdat Hij bij hem thuis wilde komen. Want de Zoon des mensen is gekomen om te zoeken en zalig te maken dat verloren was (Luk. 19:10). Dat is de belangrijkste boodschap voor iedereen in de gemeente.

Ouderling Heijkoop

Het was heel bijzonder om al wandelend te praten over onze gemeente in Houten. Soms vind je veel dingen maar vanzelfsprekend in je kerk. Dan denk je niet na over welke plaats je hebt in de gemeente. Ik vind het heel fijn in onze kerk. Wij hebben een gemeente met veel jongeren. Er zijn dus veel leeftijdsgenoten en dat vind ik prettig. Ik ga er naar de JV op vrijdagavond en er worden daarnaast veel andere dingen georganiseerd. Het afgelopen seizoen had ik voor het eerst catechisatie en daar was het ook fijn. Ouderling Heikoop ging veel met ons in gesprek. We moesten niet alleen de lessen en vragen leren, maar er werd juist ook ruimte gegeven om vragen te stellen.
We hadden het verder over de openheid en betrokkenheid in onze gemeente. Je merkt dat er veel over het geloof gepraat wordt en dat het fijn is om te merken dat ook veel jonge mensen de Heere mogen vrezen. Er is vaak contact met elkaar en we helpen elkaar als er moeilijkheden zijn. Ik vertelde ouderling Heikoop dat ik bevriend ben met een gezin met een jongetje met het Syndroom van Down. Eén keer in de twee weken haal ik hem op zondagmiddag thuis op en wandel met hem. Daarna speelt hij bij ons thuis. Dit vind ik leuk om te kunnen doen en ik geloof dat de Heere God dat echt van ons vraagt. En op die manier lijkt het of je soms ook veel daarvoor terugkrijgt aan liefde en mooie momenten.

Het gemeente-zijn is op zondag ook fijn. De preken van onze predikant en (oud-predikant) vind ik heel begrijpelijk. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Sarah Luchtenburg

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen