“In het koninkrijk van God is de minste de meeste”

Marcus Blok is bijna dertien jaar en hij fi etst elke dag heel wat kilometers naar school. Het is voor een deel dezelfde route als naar mijn werk in het ziekenhuis en we fi etsen de eerste tien kilometer regelmatig samen op. Marcus’ aandacht wordt soms gevangen door de enorme apparaten op een boerenerf waar we langs peddelen. “Weet je hoe machtig sterk zo’n tractor is? Die trekt zo een boom uit de grond.” De bruggetjes naar een verder gesprek zijn dan niet zo moeilijk te slaan. ‘Sterk’ is kennelijk ook ‘machtig’. Marcus ziet dit bij wereldleiders om ons heen. Ook kennis of geld geeft macht, hoewel Marcus dat snel relativeert. Een opmerking van zijn mentor heeft hem geraakt. Vroeger verdiende de leraar geld als water in zijn bedrijf, maar hij koos toch voor een baan in het onderwijs. “Geld maakt niet gelukkig, en hij kan het weten.” Op mijn vraag wie er dan de baas is over zijn leven, antwoordt Marcus zonder aarzelen: “De Heere.” Marcus merkt dat de Heere er is en dat Hij regeert en beschermt. “Ik ben een keer van het dak gevallen en ik had helemaal niets gebroken. De Heere heeft me toen écht bewaard.” “Vroeger werd ik op school behoorlijk gepest, maar de Heere heeft me daar helemaal van bevrijd. Hij kan alles.” Marcus wil dan ook graag de Heere gehoorzamen, maar merkt dat dat moeilijk is. Over mijn vraag of de Heere hem dan ook zijn zonden wil vergeven, moet hij wat langer nadenken. “Ik denk het wel”, zegt hij tenslotte, “De Heere is almachtig, Hij kan het ook van mij en mijn zonden winnen.”

Ouderling C.K. van der Ent

Als het over macht gaat neem ik natuurlijk de kans waar om ouderling Van der Ent te vragen wie nu eigenlijk de baas is in de kerkenraad. Hij vertelt dat ook de discipelen aan de Heere Jezus vroegen: “Wie is de meeste in het Koninkrijk van de hemelen?” Jezus stelde een klein kind als voorbeeld: “Als je niet wordt als een klein kind, dan kun je het koninkrijk van God niet ingaan.” Later voelden de discipelen zich te goed om elkaar de voeten te wassen en deed Jezus het Zelf. “In het koninkrijk van God is de minste de meeste.” Zo hoort het in de kerkenraad en de gemeente ook te zijn. “Helaas is het in de kerk ook niet altijd zo, maar het is wel het voorbeeld dat Jezus ons geeft.” Ik weerkaats aan ouderling Van der Ent de vraag wie er dan ‘de baas’ is in zíjn leven. Mensen die veel invloed of zeggenschap hebben in deze wereld, lijken het soms zelf wel te kunnen. Ook dát geeft ruimte voor een inkijkje in het hart van de ouderling. Hij legt uit wat het betekent om afhankelijk van de Heere te leven. “Als ik zwak ben, dan ben ik machtig.” Soms denk je in je werk of je persoonlijk leven dat je het onderspit delft onder het boze. Maar ook Elisa werd bedreigd door een geweldig sterk leger en hij zei tegen zijn jongen: “Vrees niet; want die bij ons zijn, zijn meer dan die bij hen zijn.” Als God aan je kant is, ben je zeker van de overwinning. Samen denken we nog even terug aan een uitspraak tijdens een preek van een paar weken geleden. De dominee zei: “Eén mens plus God is altijd in de meerderheid”. Aan het eind van onze gezamenlijke fi etstocht gaan we allebei onze eigen weg. Plus God?

Marcus Blok

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen