De zoektocht van belijdenis doen

Zomaar op een dinsdagochtend, toen ik in de collegebanken zat, kreeg ik een appje van Erna. Ze vroeg of ik mee wilde werken aan een ‘blokje om’. B innen drie dagen hadden we een wandeling en fi etstochtje gepland bij het Henschotermeer. We konden ongestoord met elkaar van gedachten wisselen tijdens een wandeling op een zonnige vrijdagochtend. Een rustige omgeving, in de buurt van waar ik woon. Ik ken Erna al een aantal jaren, als leidinggevende van de JV bij ons in Amersfoort. Het was fi jn dat dit geen gesprek was om antwoorden te vinden op vragen. Daardoor was het een heel ontspannen gesprek. Ik hoefde niet van tevoren na te denken hoe het zou gaan verlopen en waar we het over moesten hebben. Ik vond het fi jn om zo’n gesprek te hebben met iemand die ik al langere tijd ken, zeker als het gaat over zulke persoonlijke dingen. Ik heb verteld over mijn zoektocht naar antwoorden rondom het belijdenis doen. In alle openheid en eerlijkheid konden we het hierover hebben. Ook zij deelde een aantal ervaringen rond het doen van belijdenis. Het leven in afhankelijkheid van God, belijdenis afl eggen met het vertrouwen op God en biddend tot Hem: Ik geloof, kom mijn ongelovigheid te hulp… Mooi om van haar kant wat te horen over haar eigen belijdenis. De keuze van belijdenis doen, is niet makkelijk. Dat vraagt tijd. Tijd waarin je nadenkt over wat het betekent om je jawoord te geven tegenover God. Ik wil andere jongeren ook aansporen om die tijd te nemen: hoe sta je in het leven? Het is voor mij een persoonlijke belijdenis. Een belijdenis die om geloof vraagt en die ik in geloof wil afl eggen. Dit kan ik echt niet uit mijzelf en daarom doe ik dit in afhankelijkheid van God. Erna, dankjewel dat je met mij het gesprek aan wilde gaan. Dank ook voor jouw eigen openheid en belangstelling naar mij toe.

Mariska Bout

Wandelen en goede gesprekken... Die combinatie brengt mij bij het Henschotermeer in Woudenberg. Een fi etstochtje van zo’n tien minuten, prachtige natuur, mooi rondje om te lopen en veel bankjes waarop je een goed gesprek kunt voortzetten! Vandaag niet met vrienden, maar met een van mijn JV-ers, Mariska Bout. Zij hoopt aanstaande maandag belijdenis te doen. Een mooi onderwerp om samen over door te praten. In alle openheid vertelt zij over de zoektocht die zij het afgelopen jaar hierin had. Een zoektocht met vragen... Belijdenis doen is niet alleen aansluiten bij de kerk, maar een keuze van je hart voor de Heere en Zijn dienst. Kan en mag ik zo belijdenis doen? Maar ook een zoektocht met antwoorden. Mooi om te horen hoe zij hierover met haar vriend, haar ouders en met andere jongeren van onze gemeente kon praten. Maar tegelijkertijd dat zij zich hierin afhankelijk weet van God, en heeft ervaren dat het een goede keuze was. Het achterliggende jaar was er veel verdriet in Mariska’s persoonlijk leven, alsook in onze gemeente. In al dat verdriet mocht zij duidelijk merken dat alleen God, de Bijbel en het gebed overblijven en echte troost geven. Vorige maand hielden Mariska en haar zus een inleiding op onze JV over ‘het lijden’. God fl uistert in onze voorspoed, maar het lijden dat ons overkomt is als een megafoon waardoor God tot ons roept! De roepstem van God heeft de afgelopen periode in haar persoonlijk leven en in onze gemeente geklonken. Nu mag er een vreugdevolle dag aanbreken. Mariska, ik wens je de afhankelijkheid en de zegen van God toe op je jawoord! Aan alle gesprekken en herinneringen bij het Henschotermeer kan ik er weer eentje toevoegen: Mariska bedankt voor je openheid en ik wens je in alles Gods zegen!

Erna Molenaar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen