De vrouw met het Boek

Gladys is van plan om vanavond lekker veel plezier te maken. Zal ze naar een fi lm gaan kijken? Of naar een toneelvoorstelling? Dat lijkt haar nog beter. Want eigenlijk wil ze zelf ook toneelspeelster worden! Gladys stapt stevig door. Het is druk in de straten van Londen. Veel mensen zijn onderweg. Maar dan gebeurt er iets onverwachts. Tussen al die grote, verlichte gebouwen staat een kerkje. En zonder dat Gladys snapt waarom, loopt ze er naar binnen. Dat is vreemd! Ooit had Gladys besloten niet meer in de Bijbel te lezen. En nu zit ze in een kerk en gaat ze nog zitten luisteren ook. Voorin staat een prediker. Hij houdt een Bijbel in zijn handen. “Vanavond,” zegt hij, “heb ik een ernstige boodschap. Jullie moeten allemaal voor Christus verschijnen. Maar kun je dat wel?” Gladys schrikt ervan. Staan voor de troon van de Heere God? Daar wil ze niet aan denken. Haar leven is vol met plezier. Er is helemaal geen ruimte voor de Heere Jezus. Als Gladys later die avond naar huis loopt, wil ze het allemaal vergeten. Maar het lukt haar niet. Diep in haar hart weet ze dat het waar is wat de prediker zegt. “Wat moet ik doen?” vraagt ze zichzelf af. Hoe kan ik vrede met God krijgen? Gladys leert bidden.

Afgewezen

Op een dag krijgt Gladys een evangelisatieblad in haar handen. “Wie wil er naar China gaan?” staat erin. In China wonen miljoenen mensen die nog nooit van Jezus Christus hebben gehoord. Gladys denkt er steeds aan terug, want dat is erg. Gladys weet zelf zo goed wat het is om te leven zonder de Zaligmaker. Ze praat er veel over. “Nou,” zegt haar broer op een keer, “ga dan zelf, als je het zo belangrijk vindt.” Verbaasd kijkt Gladys hem aan. Daar had ze nog niet aan gedacht! Gladys bidt de Heere om raad. Ze gaat naar een zendingsorganisatie die zendingswerkers naar China uitzendt. Maar ze willen haar niet aannemen. “Het spijt ons,” zeggen ze, “maar we denken dat het Chinees een te moeilijke taal voor je is.” Gladys blijft bidden of de Heere duidelijk wil maken wat ze moet doen. Als ze in de trein zit, leest ze in haar Bijbel over Abram. “De Heere nu had tot Abram gezegd: “Ga gij uit uw land en uit uw maagschap en uit uws vaders huis naar het land dat ik u wijzen zal...” Gladys leest het nog eens. Het lijkt wel of de Heere tegen haar zegt: “Gladys, ga uit je land, ga naar China!” Ze weet het zeker: de Heere roept haar om naar China te gaan. Dat is genoeg. Vanaf dat moment spaart ze al haar geld voor de reis. Op een bijeenkomst hoort ze over een oude zendelinge in China, mevrouw Lawson, die hulp nodig heeft. Gladys schrijft haar een brief. Ze bidt of de Heere deze weg voor haar wil openen. Op een dag wordt er een brief bezorgd voor Gladys. Er zitten buitenlandse postzegels op. Snel maakt ze hem open en leest... Ja! Het is een brief van mevrouw Lawson dat ze welkom is!

De ezeldrijvers

In China moet Gladys nog een eind reizen naar het dorpje Yang Cheng. Dat ligt in de bergen. Het laatste gedeelte van de reis maakt ze op een muilezel, over smalle paadjes. Gladys is erg blij als ze van de ezel af kan. Maar ze schrikt als mevrouw Lawson vertelt dat ze een herberg gaat beginnen voor muilezeldrijvers. “Onze Chinese kok zorgt voor het eten, ik vertel verhalen uit de Bijbel en jij zorgt dat de ezeldrijvers binnenkomen,” zegt mevrouw Lawson. Gladys denkt bij zichzelf: “Nu ben ik zendeling in China en nu moet ik ezels verzorgen!” Maar later als mevrouw Lawson al is gestorven, heeft Gladys haar herberg nog steeds. De ezeldrijvers komen graag naar de herberg. “Het eten is er goed en ’s avonds worden er gratis verhalen verteld,” zeggen de mannen tegen elkaar.

Ninepence

Als Gladys op een dag onderweg is, ziet ze langs de kant van de weg een vrouw zitten. Tegen de vrouw ligt iets aan. Als Gladys goed kijkt, ziet ze dat het een klein kind is. Maar wat ziet dat kind er ziek uit! Haar armen en benen zitten onder de zweren. De vrouw zegt; “Wil je haar hebben? Ze kost niet veel.” Gladys voelt zich boos worden. Ze weet dat deze vrouw kleine kinderen verkoopt voor veel geld. Maar dit zieke meisje wil niemand kopen. Gladys heeft bijna geen geld. Maar ze hoort een stem van binnen die zegt: Wie zodanig een kind ontvangt in Mijn Naam, die ontvangt Mij. Gladys voelt in haar zak een paar muntjes. “Dit is alles wat ik heb,” zegt ze tegen de vrouw. De vrouw lacht en grist het geld uit haar hand. Het kleine meisje kan bijna niet lopen. Thuisgekomen wast Gladys haar en verzorgt haar wonden. Het meisje is eerst erg bang, maar ze went steeds meer aan Gladys. Ze wordt weer gezond en vrolijk. Gladys noemt haar ‘Ninepence’. Elke dag luistert ze naar de Bijbelverhalen die Gladys vertelt. Ook leert Gladys haar bidden.

Een beetje minder

Als het eens bijna etenstijd is, roept Ninepence naar Gladys: “Ik wil vanavond wel een beetje minder eten. Wilt u ook een beetje minder eten?” Gladys begrijpt haar eerst niet. Maar het kleine meisje zegt: “Als we nu uw beetje ‘minder’ en mijn beetje ‘minder’ in een kommetje stoppen dan kan er nog wel iemand mee eten.” Achter haar komt een mager jochie tevoorschijn. Hij heeft niemand meer die voor hem zorgt. Ook hij blijft bij Gladys wonen. Zo komen er elke keer meer kinderen in haar huis. Soms weet Gladys niet hoe ze voor alle kinderen eten moet krijgen. En toch is er elke keer genoeg. In alle dingen vertrouwt Gladys op de Heere.

God redt

Het wordt oorlog. De Japanners vallen China binnen. Gladys moet vluchten met haar kinderen. Ze maken een gevaarlijke tocht naar de Gele Rivier. Als ze die over zijn, zijn ze veilig. Maar als ze bij de brede rivier komen, is er geen brug en geen boot. Zullen ze in de handen van de Japanners vallen en omkomen? Gladys zakt bij het water neer met haar handen voor haar gezicht. Dan hoort ze een meisje fl uisteren in haar oor: “U hebt ons toch verteld van Mozes? Hoe de Heere hem opdroeg het volk veilig naar de overkant van de Rode Zee te brengen?” Gladys knikt alleen. Dan fl uistert het meisje weer: “Gelooft u dat?” Gladys knikt weer. Dan zegt het meisje zachtjes maar vol vertrouwen: “Dan zal Hij het nu ook doen voor ons.” Gladys voelt zich beschaamd. Zij laat de moed zakken, maar dit kleine meisje gelooft in de God van Mozes. Gladys gaat met het meisje en enkele andere kinderen op de knieën. Ze bidden: “Heere, wilt U de boten sturen om ons veilig naar de overkant te brengen?” Na het bidden zingen ze met de hele groep de liederen die ze kennen. En de Heere hoort. Een Chinese soldaat hoort het zingen. Hij laat boten komen. Zo komen alle kinderen veilig aan de overkant.

Heel veel jaren heeft Gladys in China gewerkt. Ze heeft gedaan wat de Heere Jezus zei: “Volg Mij.” De Heere heeft het gezegend. Door haar mochten mensen in China de Heere Jezus leren kennen als hun Zaligmaker.

Wil je het hele verhaal van Gladys Aylward lezen? Het staat in: De vrouw met het boek, geschreven door M.A. Mijnders - Van Woerden. Bron van dit verhaal: Mivo -12, werkmateriaal voor kinderclubs, jaargang 33, uitgave Jeugdbond. Het verhaal is voor Daniël iets ingekort.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen