De sandalen van Martijn

Martijn is al groot. Bijna zo groot als de jongens die op brommers mogen rijden.
Maar hij praat nog als een kleine jongen. De kinderen zeggen: ‘Hij is gek.’
Martijn heeft mooie, nieuwe, leren sandalen gekregen. Hij moet er steeds naar kijken, omdat hij ze zo prachtig vindt. Martijn staat voor z’n huis op de stoep, de sandalen glanzen in de zon.
De school in de buurt gaat uit, de kinderen zien Martijn staan met z’n nieuwe sandalen. Een jongen schreeuwt: ‘Wat moet je, stommerd?’ Een ander: ‘Hé, gekke Martijn.’
Alle kinderen lachen. Martijn lacht ook, want hij heeft niet begrepen wat de kinderen tegen hem hebben gezegd. Hij is blij dat ze er zijn en met hem praten.
‘Stomme sandalen,’ schreeuwen de kinderen. Ze dringen Martijn tegen de muur. Eén van de kinderen gaat lachend op Martijns rechtervoet staan en daarna op z’n linkervoet. Anderen volgen dat voorbeeld.
Eén meisje doet niet mee. Ze kijkt toe en ziet hoe de mooie nieuwe sandalen dof en smerig worden.
Martijn blijft stil staan. Hij verweert zich niet. Hij zegt niets.
Even later… Martijn is thuis. Hij wil vertellen wat de kinderen hebben gedaan. Hij trilt en snuift en kan bijna geen adem krijgen. Dat is altijd zo als hij opgewonden is. Moeder poetst de sandalen weer wat op. Maar de sandalen worden niet meer mooi, er zitten teveel diepe krassen op. Als Martijn dat ziet, wil hij de schoenen niet meer aan hebben, maar zijn moeder zegt dat het moet.
’s Middags gaat Martijn weer naar de straat waar de kinderen op hun fietsen rijden. Martijn lacht, want hij is blij dat hij naar hen mag kijken. De kinderen zeggen: ‘Hé Martijn, ben jij er ook?’
Alsof er ’s morgens niets gebeurd is…

Wat is je reactie op dit verhaal?
Johan: “Schokkend dat zoiets gebeurt.”
Esther: “Dat meisje dat toekeek, had er iets van moeten zeggen.”
Carlien: “Ik vind het oneerlijk dat de kinderen zo lelijk doen tegen Martijn.”
Naomi: “Erg gemeen dat die kinderen Martijn kwaad doen, want Martijn snapt niet goed wat ze doen of zeggen.”
Els: “Heel verdrietig voor Martijn. En niet aardig van die kinderen en dat meisje.”
Coen: “Erg, want Martijn is gehandicapt. Die kinderen weten dat ze verkeerd bezig zijn.”
Carmen: “Die kinderen snappen dat Martijn gehandicapt is. Daarom is het zo schokkend.”
Floris: “Zielig voor Martijn dat hij het niet goed tegen z’n moeder kan vertellen.”

Eén meisje deed niet mee. Wat vind je daarvan?
William: “Niet goed. Ze had iemand kunnen halen.”
Mark: “Ze had naar Martijns moeder kunnen gaan.”
Gerjan: “Ze had moeten proberen de pesters te stoppen.”
Lukas: “Dat meisje had voor Martijn op moeten komen en hem moeten beschermen.”
Auke: “Ze had de kinderen er op moeten wijzen dat het verkeerd is wat ze doen. Ze had Martijn ook naar huis kunnen brengen.”

Wat kan je doen als iemand uit jouw klas gepest wordt?
Martijn: “Praat er over met de meester of juf.”
Naomi: “Zeg er wat van en roep mensen, zoals de leerkracht of de ouders van het kind. Bespreek het in de klas.”
Martine: “Je moet proberen er eerst zelf iets van te zeggen. Als dat niet helpt, ga dan naar je juf of meester.”
Hanneke: “Het is geen klikken als je het zegt tegen bijvoorbeeld de meester of juf.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen