Leer ons dagen tellen
Het gebed van Mozes
De laatste uren van het jaar tikken weg. Buiten is het stil, op een enkele verdwaalde knal na. Het is oudjaarsavond en de Bijbel ligt open. De eerste woorden van Psalm 90 klinken Een gebed van Mozes, de man Gods… Een oudejaarspsalm. Psalm 90 is veel meer dan dat. Psalm 90 leert ons onze dagen tellen, die vol van tegenslag zijn, opdat wij wijs worden.
Wat je moet weten over Psalm 90
Psalm 90 is één van de oudste delen uit het Psalmenboek. Dit lied is geschreven door Mozes.
Het is een gebed, vertelt de aanhef: Een gebed van Mozes, de man Gods. Dit gebed tekent het hele leven van Mozes. Wat heeft hij veel verdriet gezien in zijn leven. Hij zag een hele generatie sterven in de woestijn. Maar, hij zag ook jongeren opgroeien. Jongeren waar verwachting voor is, als God Zijn werk toont (vers 15).
Belijdenis
Heere, Gij zijt ons geweest een Toevlucht van geslacht tot geslacht. De woorden van de aanhef van Psalm 90 doen denken aan de toespraak van Mozes tot het volk in Deuteronomium 33. Je leest daar in vers 27: De eeuwige God zij u een Woning en van onder eeuwige armen. Hier is de vorm een belijdenis voor God. Voor alle generaties is God een Woning geweest, een Beschutting. God was dichtbij, maar tegelijk geheel anders dan mensen. God is eeuwig en oneindig onbevattelijk voor ons. Hij droeg ons voorgeslacht. Maar eeuwen daarvoor werden de bergen geboren en werd heel de wereld door God geschapen. Dus God was er door alle geslachten heen; Hij was bij de schepping; maar ook eeuwig daarvoor was Hij er: Ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God. Denk rustig na over deze woorden! God is eeuwig. Hij omvat de tijd! Hij is voor de tijd! Hij is buiten de tijd! Hij is na de tijd! Dit is het uitgangpunt van de Psalm. Wat is God heerlijk in Zijn deugden! Maar hoe zijn wij, mensen, in Zijn ogen!
-> Lees vers 3 tot en met 10
- Wat zegt Mozes over mensen? Wat lees je over God?
- Welk beeld roept dit gedeelte bij je op? Wat zie je voor je en waar denk je aan?
Het probleem van de eindigheid
Het probleem van alle mensen is dat het leven ergens eindigt. Ieder mens wordt vroeg of laat in aanraking gebracht met de dood. Ieder mens denkt hier over na. De meest simpele oplossing om hier gewoon nooit over na te denken is dwaas. Dat kan ook niet, want de eindigheid van het leven zit niet alleen in ons levenseinde, maar in alle dingen in het leven. Alle dingen eindigen.
Elke religie en iedere filosofie houdt zich met dit probleem bezig: hoe ga je als mens om met het probleem van de dood? Maar begrijpen kun je de dood nooit! Welk inzicht geeft Mozes in Psalm 90?
God zegt: “Keer terug!”
Maarten ’t Hart is een Nederlandse schrijver en bioloog. Hij is gereformeerd opgevoed, maar gelooft niet meer. Sterker nog, hij is boos. Boos op het geloof en boos op God. Als hij met het oog van een bioloog kijkt, snapt hij nog veel minder van God. De dood en de wrede, pijnlijke afbraak is doorgedrongen tot de schepping in al haar delen. Hoe kan God dit alles besturen? Zo roept een modern mens God ter verantwoording vanwege het lijden in de wereld, ook al gelooft hij niet eens in Zijn bestaan. De taal van Mozes staat hier haaks op. Nadat Mozes beleden heeft hoe groot God is, en hoe klein mensen zijn, zegt hij in gebed tot God: Gij doet de mens wederkeren tot verbrijzeling en zegt: Keert weder, gij mensenkinderen. God zegt: “Keer terug, kinderen van Adam.” De naam Adam herinnert aan de afkomst van mensen: wij komen uit de aardbodem en keren terug tot stof. Hoe imposant iemand ooit ook was, hij keert terug tot de aarde.
Wij vergaan door Uw toorn
Ligt het probleem van ons niet dieper dan onze eindigheid? In eerste instantie lijkt Psalm 90 ook te spreken over onze eindigheid als beperking, maar vers 7 werpt ander licht op de dood en het gedurige never more in ons leven: Want wij vergaan door Uw toorn, en door Uw grimmigheid worden wij verschrikt. Wat opvalt is het parallellisme. Dat is een stijlvorm die je vaak tegenkomt in de Hebreeuwse dichtkunst. Het betekent dat er twee keer hetzelfde wordt gezegd in andere bewoordingen. Het benadrukt het gewicht van de inhoud: “Wij vergaan door Gods toorn.” Dat werpt ander licht op ons probleem. Het is ten diepste niet de kortheid en de eindigheid van ons leven, maar de toorn van God. De dingen lijken ons te overstromen, zoals de slaap over ons valt (vers 5).
Wij lijken op gras in de woestijn dat ’s morgens heerlijk groen is, maar door de hete woestijnlucht en de brandende zon snel verbrandt en verdort (vers 5 en 6). Het lijkt ons te overrompelen, maar het komt door Gods woede vanwege onze zonden, die zelfs in de meest verborgen plekken plaatsvinden.
-> Lees vers 11 en 12
- Welk antwoord moet je geven op de vraag die Mozes stelt in vers 11?
Een wijs hart
Leer ons dagen tellen, opdat wij een wijs hart ontvangen! Mozes vraagt of God ons met andere ogen naar het leven wil laten kijken. Hoe kijk jij naar je leven? Hoe zie jij de toekomst? De dingen in Psalm 90 staan misschien wel haaks op je eigen ervaring. Het leven ligt voor je en ziet er zonnig uit. Totdat… Mozes vraagt: “Leert U ons dagen tellen.” Dagen tellen van zonde, ongerechtigheid, verborgen zonden, moeite en verdriet als het beste van een kort leven dat als een kort verhaal voorbij vliegt.
Als je zo je dagen telt, krijg je een wijs hart. Dan ligt je leven voor Gods aangezicht open. Zie jij je dagen in het licht van Gods toorn en woede? Je leven roept om Gods ontferming!
“HEERE, keer terug!”
Psalm 90 is een eenheid. God zegt in toorn: “Keer weder, mensenkinderen”, maar diezelfde woorden klinken in vers 13 opnieuw: Keer weder, HEERE, tot hoelange en het berouwe U over Uw knechten. Mozes bidt: “God van het verbond, zie af van Uw toorn. Ontferm u in barmhartigheid over Uw volk.” Mozes doet voorbede voor Israël, op grond van de verbondstrouw van God.
Verzadig ons in de morgen
In vers 14 komt opnieuw het beeld van de ochtend naar voren. Eerst kwam het beeld naar voren van het gras in de morgen. Beeld van vergankelijkheid. Maar als God Zijn toorn afwendt is er blijdschap. Verzadig ons in de morgen met Uw goedertierenheid. Goedertierenheid is een belangrijk Bijbels woord dat je niet zomaar kunt vertalen met goedheid. Dit woord heeft altijd te maken met Gods genadeverbond. Het is verbondsliefde van de eeuwige God tot Zijn volk. Mozes bidt of het volk daarmee verzadigd mag worden. Dan is er blijdschap: Zo zullen wij juichen en verblijd zijn in al onze dagen.
Hier vind je Christus in het Oude Testament. Jezus bad Zelf later voor de Zijnen: Dit is het eeuwige leven, dat zij U kennen, de enige waarachtige God, en Jezus Christus, Die Gij gezonden hebt (Joh. 17:3). God kennen door Christus, dat is het eeuwige leven! Wanneer begint dat? Waar God voor het eerst zicht geeft op de Heere Jezus Christus. Eeuwig leven, het kennen van de Heere in zijn verbondsliefde is een vreugdevol leven, want de hitte van Zijn gramschap is geblust. Verzadig ons in de morgenstond… Dan word je vol van God. Wat betekent dit voor jou? De jeugd - de ochtend van je leven - is de beste tijd om verzadigd te worden met Zijn goedertierenheid. Dan heb je een vaste troost en blijdschap in alle moeite en verdriet, die de zonde met zich mee brengt.
Nu, vandaag, is het de beste tijd!
-> Wat leer jij van het gebed van Mozes? Hoe is jouw gebed voor de Heere?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 februari 2015
Daniel | 32 Pagina's