Eenheid en verdeeldheid in de kerk

Het was op een donderdagavond dat ik samen met Reindert Jan, bij halfvolle maan, een ‘blokje om’ ben geweest. We zouden het hebben over de vervolgde christenen en daar tegenover de verdeelde christenen in ons land. Het werd een fi jn gesprek van hart tot hart.
Wereldwijd worden meer dan honderd miljoen christenen vervolgd, verdeeld over vijftig landen. Wat hebben wij dan veel zegeningen! Maar is onze vrijheid wel echt een zegen, als we zien hoe de vervolgde kerk groeit en de kerk in Nederland kleiner wordt? Terecht was de vraag van Reindert Jan dan ook: “Moeten we ons niet ontzettend schamen, als we zien hoe de vervolgde kerk een eenheid vormt en hoe anderzijds christenen in ons land zo verdeeld zijn?”
Wat maken we ons dan vaak druk om bijkomstigheden. Een bekende uitspraak is: “In hoofdzaken één en in bijzaken de voorzichtigheid en de liefde.” Op de vraag of de Heere onder vervolgde christenen krachtiger werkt dan in ons land, moeten we voorzichtig zijn. Het komt ons niet toe om daarover te oordelen. Wel wil de Heere vaak tijden van moeite en kruis gebruiken om mensen tot bekering te brengen.
Zo kwamen we steeds dichter bij ons persoonlijk leven. Is het in ons leven te zien dat we de Heere vrezen? Is het goed als we zeggen een kind van God te zijn en daar nooit over spreken? De Heere wil ook het spreken van een kind van God gebruiken om ons jaloers te maken. Juist als er verteld wordt hoe goed de Heere voor Zijn kinderen zorgt en hen helpt, als ze het nodig hebben. Daarom zou ik Reindert Jan en alle jongeren willen adviseren: ga eens naar een (wat ouder) kind van God en vraag eens hoe het is om de Heere te dienen en te vrezen.

Ouderling H. Murre (’s-Gravenpolder)

Tijdens een stevige wandeling rondom ’s-Gravenpolder, spreek ik met ouderling H. Murre. Een week daarvoor had hij me gevraagd of ik zin had een blokje om te gaan en te spreken over een onderwerp dat wel eens vragen oproept. De keuze was snel gemaakt: Waarom niet?!
Het gesprek kwam al snel op gang: “Moeten we ons niet schamen, als christenen in welvaart, over onze verdeeldheid, vergeleken met de verdrukte christenen en hun eenheid? Zou de Heilige Geest meer en krachtiger werken onder christenen in verdrukking? Zou God Zijn Geest op de lange duur helemaal onttrekken aan ons land? Is het leven in een welvarend land wel goed voor het christelijk geloof? Welke rol kan (samen) bidden vervullen, ook als het gaat om het wegsijpelen van het geloof in ons land?”
Murre vertelt: “We moeten de eenheid onder verdrukte christenen zeker niet onderschatten, maar ook niet overschatten. Het Bijbelse ‘kaf en koren’ zal ook onder déze christenen aanwezig zijn. Vaak gebruikt God druk en moeite om mensen te bekeren. Verdrukking kan naar God toe leiden, maar ook van God af leiden! Daarom moeten we voorzichtig zijn te zeggen dat de Heilige Geest meer of krachtiger werkt onder verdrukte christenen. De verdeeldheid die ontstaan is tussen kerkverbanden, is mensenwerk. Maar Gods werk is dat Hij Zijn kinderen heeft, over muren van kerkverbanden heen! Bovendien, onderschat het gebed niet; wat kan het een machtig wapen zijn! Ga ook eens naar een kind van God en vraag eens naar hun bekering en het leven met God.” Uiteindelijk kwam ons gesprek uit bij het allerbelangrijkste: onze persoonlijke verhouding tot God. Ouderling Murre wil nog één ding meegeven: “Zoekt eerst het koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en alle andere dingen zullen je toegeworpen worden. Dat moet immers de hoofdzaak zijn in ons leven!”

Reindert Jan Rikkers

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen