Oudste broer

Door verschillende ruimtes en langs bewakingspoortjes kwamen we uiteindelijk in de synagoge zelf. Een prachtige ruimte, die al een paar honderd jaar oud is, met plaats voor maximaal vijftig mensen. Ik kon plaatsnemen in de houten bankjes. Ondanks het keppeltje op mijn hoofd voelde ik me duidelijk een buitenstaander. Ik had namelijk geen idee wat er precies van me verwacht werd. Gelukkig was Nathan er. Die kende ik goed en hij kwam naast me zitten.

De dienst om de sabbat te begroeten verliep helemaal in het Hebreeuws, maar gelukkig was er een gebedenboek met vertaling in het Nederlands. Gelukkig, ik kon dus meelezen: “Gezegend zijt Gij, O Heere, Koning der wereld, Die het licht gevormd heeft en de duisternis geschapen, Die vrede geeft en alles schept…” Er werden gebeden voorgelezen, waaronder verschillende Psalmen, zoals Psalm 23 en 92. De vijfentwintig aanwezige jongens en mannen baden hartstochtelijk mee, op hun eigen toon en tempo. Tussendoor was er ruimte voor stil gebed.

Na de dienst wenste iedereen elkaar uitbundig “Sjabbat Sjalom”, een gezegende Sabbat. Daarbij werd ook omhelsd en geknuffeld. Duidelijk een feestdag in de week!
Ik werd geraakt door het gesprek dat ik had na afloop met een Joodse jongen van mijn leeftijd. Hij had een topbaan, maar erkende dat alles wat hij had, slechts ontvangen zegeningen waren. Wat praatte hij goed over zijn Schepper! Het was duidelijk geen vormendienst voor hem, maar inhoud. En in de gebeden, tijdens de dienst, zag ik verschillende keren Jezus de Messias terugkomen. En deze jongen, zo gelovig, zag Hem niet. Zo dichtbij, en toch zo ver weg. En voor jou?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen