Reformatie in 2014, doen of laten (doen)?

Na het interview is bekend geworden dat dominee Brugge het beroep naar Lethbridge (Canada) heeft aangenomen. Hij blijkt een liefhebber en kenner te zijn van Amerika. Als het gaat om de Amerikaanse Reformatie, dan wordt de Great Awakening genoemd, die plaatsvond in de achttiende eeuw. “Daar vond men elkaar rondom het Woord. Daar waren godvrezende predikanten, zoals George Whitefield en Jonathan Edwards.”

Anne en Karen, waar denken jullie aan bij een reformatie?
Anne: “Je gaat helemaal terug naar de basis. Bij ons is dat Gods Woord. Je kunt drukker zijn met het uitpluizen van allerlei dingen dan met dat wat echt belangrijk is. Om je heen zie je veel kritiek op de kerk en de Bijbel.”
Karen: “Reformatie is ook persoonlijk. Bekering is het belangrijkste. Dat draag je uit in je werkomgeving: de jongeren om je heen, vrienden, de buurt waarin je woont.”
Dominee Brugge: “Ik denk bij reformatie aan het herdenken van de grote werken Gods. We mogen met dankbaarheid terugzien. De Heere heeft na de duistere Middeleeuwen het licht weer helder laten schijnen.
Zonder dat zou de kerk - naar de mens gesproken - zijn doodgebloed. Ook in 2014 moeten de sola’s van de reformatie een spiegel zijn naar de kerk en naar je eigen leven. We moeten ons afvragen: Gaan wij nog op dat spoor?”

Hoe begint een reformatie?
Dominee Brugge: “Reformatie is niet iets wat op poten wordt gezet door mensen. Het is een gave van de Heere God. Het bijzondere van een reformatie is dat God Zelf voor Zijn Kerk zorgt. Hij zorgt ervoor dat mensen worden gebracht tot de Middelaar, Jezus Christus. Zo was dat bij de eerste christengemeente.
Tijdens de Reformatie in Europa was er in grote lijnen eenheid en gesprek met elkaar. Nu is die eenheid zoek.
We gaan naar een tijd toe waar we niet de luxe hebben om over een vierkante millimeter te ruziën. Het is triest als mensen van verschillende kerken tegen elkaar schreeuwen, terwijl ze elkaar nog nooit hebben ontmoet. In de zoektocht naar eenheid moeten we het wel eens zijn over de vraag: hoe krijg ik persoonlijk deel aan het heil?”

Is reformatie nodig in onze kerken?
Dominee Brugge: “We kunnen zo tevreden zijn met onszelf en zeggen: Des Heeren tempel, des Heeren tempel is deze. Dan wanen we ons veilig. Maar alleen het bloed van Jezus Christus geeft veiligheid. Is daar een hartstochtelijk verlangen naar? Daarnaast lijkt het besef van sterfelijkheid en eeuwigheid weg te ebben. Het gezag van Gods Woord kwijnt weg. We leven in een tijd waarin het gevoel en de vraag naar het nut het belangrijkste zijn.”
Anne en Karen knikken: “Er is veel kritiek op de kerk en de Bijbel. Het is goed om kritisch na te denken, maar het is zo vaak negatief. Je hoort dan niet de positieve kant. Met kritiek mag je Gods eer niet aantasten.“

En als het gaat om het zoeken naar eenheid?
Dominee Brugge: “Ik zie het als een oordeel van deze tijd dat er geen markante, charismatische leiders meer zijn die eenheid echt bevorderen, zoals ds. G.H. Kersten. We bepraten het liever. Dat klinkt heel zwaar en stichtelijk. En we zijn het dan van harte met elkaar eens. Maar dragen we er echt leed over? Het gaat ook om het binnenkamerwerk, thuis op je knieën.
We hechten te veel waarde aan de vorm, de cultuur. Dat is gevaarlijk. Want dat is na een paar generaties over. Als de Heere niet werkt en we koesteren de vorm, dan hebben we niets. Werkt de Heere dan zonder vorm? Nee, dat zeg ik niet. Maar we zijn zo dik gelukkig dat we rechtzinnig, degelijk en de waarheid toegedaan zijn. Maar waar is het leven met Christus? Laten de kerken daar gezamenlijk om bidden: Heere, U lijkt te zijn geweken, maar kom terug, Heere! Dat geeft eenheid.”

Werkt de Heere vandaag dan minder?
Karen: “Hij werkt nog steeds. Maar we zien zo weinig om ons heen dat er mensen in afhankelijkheid van de Heere leven.”
Anne: “Als er mensen zijn die in de gemeente getuige mogen zijn, werkt dat jaloersmakend. Dat kan heel veel betekenen. Als de Heere in je werkt, dan wil je ook alleen maar Bijbels zijn. Dan vraag je: Hoe leef ik tot eer van God?”

Waar komt de oppervlakkigheid vandaan?
Anne: “Zolang alles in je leven voor de wind gaat, voel je je minder afhankelijk van God. Je ziet dan niet dat je niet zonder God kunt. Dat je niets over je leven hebt te zeggen. Het is belangrijk om als gemeente iets uit te stralen. Dan is het belangrijk dat je ook zelf weet waar je voor staat.”
Karen: “Ik vraag me wel eens af: interesseert het jongeren nog wel? Waarom heb je God nog nodig? Het loopt allemaal goed in het leven. Ook als je wel graag de Heere wilt zoeken, is er veel om je heen dat je er vanaf houdt.”

Ligt het misschien ook aan de prediking?
Anne: “Zelf begrijp ik de preek meestal wel. Maar met kerst wil mijn collega graag met me mee naar de kerk...” “Dat mag ook wel eerder hoor”, grapt de dominee. Anne vervolgt: “Maar ik vind het best moeilijk om iemand mee te nemen. Zo iemand vraagt zich vast af: Wat is dit voor bedoening?
Waar zijn ze mee bezig? Eigenlijk moet je er helemaal niet over nadenken, maar iemand gewoon meenemen. Het is mijn taak om het uit te leggen.”
Dominee Brugge denkt dat er vaak verkeerde kritiek is op de prediking. “Eens vertelde een kind van God het volgende voorbeeld. In de prediking wordt als het ware een maaltijd geserveerd op een bord. De maaltijd is de inhoud van de prediking. Het bord is de voordracht van de predikant.
Sommige mensen hebben het liefst een prachtig Delfts blauw bord, ook al ligt er alleen maar droog brood op. Ik denk dat je beter af bent met predikanten die de meest kostelijke maaltijd serveren op een gebrekkig bordje.”

Waar moet reformatie in je eigen leven beginnen?
Karen: “De vraag is: Wat doe je in je vrije tijd? Waar kies je voor? Zit je heel de dag achter ‘uitzending gemist’? Waar draait je leven om?”Anne vult aan: “Persoonlijk gebed en het lezen in je Bijbel moeten een vaste plaats hebben in je leven.”
Dominee Brugge: “En daarin vooral trouw en gestructureerd zijn. Ook als je boos, verdrietig of moe, of wat dan ook, bent. De Heere heeft in Zijn Woord altijd iets te zeggen.”

Raken wij ooit klaar met reformeren?
Dominee Brugge: “Hier op aarde niet. Ik wenste wel dat er meer geestelijke armoede zou zijn: het niet genoeg krijgen van God. Bovenal zie ik uit naar één reformatie: Zie, Ik maak alle dingen nieuw. In de hemel hoeven we niet meer te belijden dat we tekort schieten. Dan is voor Gods volk alles volbracht. De vraag is: Ken ik daar iets van? We leven in een gebroken wereld. De beste kerk is hier niet. Als er een kerk is die niet onder het oordeel ligt, word ik er vandaag nog lid. Maar er is er niet één. In de hemel is het een volmaakte Kerk, die nooit meer reformatie nodig heeft.”

De vijf sola’s van de reformatie
De Reformatie in de tijd van Luther en Calvijn draaide om vijf kernpunten. Deze werden uitgedrukt in het Latijn. In Nederland zijn vooral de eerste drie bekend.
1 Sola Fide: Alleen door het geloof word je rechtvaardig voor God. Niet door de werken.
2 Sola Gratia: Door genade alleen kunnen je zonden vergeven worden. Genade is Gods gave.
3 Sola Scriptura: Alleen de Bijbel is het Woord van God.
4 Solus Christus: Alleen Christus is Middelaar tussen God en mensen.
Heiligen of priesters kunnen geen middelaar zijn.
5 Soli Deo Gloria: God alleen komt de eer toe. Want Hij (en niet wij) maakt mensen zalig.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen