Leidinggevende Judith Jacobse uit Utrecht gaat vissen met Evert Hoegée
Hoewel ik Evert al een paar jaar ken, wist ik iets niet: hij is dol op vissen! Daar wil ik meer van weten. We treffen elkaar langs een sloot aan een stil weggetje. Evert haalt een enorme hoeveelheid spullen tevoorschijn: netten, een uitschuifbare hengel, een krukje met allerlei tangetjes, draad en haakjes en dat allemaal onder een joekel van een paraplu.
Gelukkig hoef ik geen wormen aan de haak te bevestigen, maar rollen we een klein balletje van brood. Evert leert me hoe je de dobber op de juiste hoogte stelt en hem mooi midden in het water werpt.
Ondertussen vraag ik Evert waarom hij zo graag vist. Zijn antwoord is duidelijk: voor de rust. Het is heel prettig om na te denken over wat er de afgelopen tijd is gebeurd en tot rust te komen. Zo’n rustmoment is voor ons allemaal goed!
Dat ben ik helemaal met hem eens. We bedenken samen dat het in de Bijbel ook nogal eens over vis gaat. Meteen schiet ons de uitdrukking ‘vissers der mensen’ te binnen.
Mensen die evangeliseren, zou je kunnen zeggen. Kunnen we meer overeenkomsten tussen vissen en evangeliseren bedenken? Evert noemt er moeiteloos een paar: je moet het goede aas hebben en op een goede plek staan. En elke vis telt. Bovendien word je een betere visser door het simpelweg vaker te doen. Al heb je volgens Evert wel bepaalde gaven nodig. Maar de discipelen waren toch ook eenvoudige mensen? Als iedereen denkt dat alleen mensen met bepaalde gaven kunnen evangeliseren, wordt er dan niet veel te weinig ‘gevist’? We voelen beiden het spanningsveld.
Maar we realiseren ons ook dat het Jezus is die je visser van mensen maakt door Zijn Geest; Hij maakt mensen op een wonderlijke manier bekwaam.
Deze avond heeft me een paar dingen geleerd: je kunt iemand altijd beter leren kennen, iedereen heeft zijn rustmomenten nodig en aan de hand van alledaagse activiteiten kun je bezig zijn met de dingen van Zijn Koninkrijk!
Judith
Judith is een van de leidinggevenden op onze +16-vereniging. We komen om de vrijdag samen om rond de Bijbel. We spreken over het geloof; doen spelletjes.
Het is erg gezellig. Ik heb een aantal hobby’s en een daarvan is vissen. Judith had dit nog nooit gedaan, maar vond het toch wel interessant. Het leek haar leuk om een keer mee te gaan. Zelf vis ik meestal op het kanaal met een vaste lat van negen meter. Voor vanavond gingen we naar een brede sloot. Omdat het kanaal erg groot is en je de vis graag op de plek wil hebben waar jij je dobber gooit, creëer je een voerplek. Dit doe je door op de plek waar je met je dobber wilt liggen een aantal ballen lokvoer te gooien. Na een poosje had Judith de smaak al aardig te pakken en stond zij zelf met de hengel in haar handen.
Het viel haar op dat je met vissen zoveel rust om je heen hebt en hierbij veel tijd hebt om over andere dingen na te denken. Bijvoorbeeld over je verhouding tot God. Zelf gebruik ik deze tijd vaak om de drukte van de dag van me af te zetten en even lekker helemaal te ontspannen. En natuurlijk op je dobber te letten…
Tijdens het gesprek zat ik te denken aan een mooi voorbeeld uit de Bijbel over het vissen op mensen.
Door middel van het lokvoer creëer je een plek die aantrekkelijk is voor de vissen. Om vervolgens te proberen er een aantal te vangen. Als je denkt aan het vissen op mensen (evangeliseren) zou je kunnen denken aan het folderen in een drukke stad en hierbij wat mensen aan te spreken en aandacht te vragen voor Gods Woord. Je hoopt dat mensen erover nadenken en gevangen worden door Gods Woord.
Evert
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 september 2014
Daniel | 28 Pagina's