Vechten

Het is belangrijk om wanneer je vredig vakantie viert, je ook te verdiepen in de geschiedenis van de omgeving waar je bent. Je realiseert je dat vrede niet vanzelfsprekend is. Maar dat is sowieso de les van de zomervakantie in 2014, dat vrede en veiligheid niet vanzelfsprekend zijn.
Door de Nederlandse inzittenden van de MH17 en door de stormachtige opmars van IS werd oorlog concreter dan het lang geweest is.

Heel lang hebben we gezegd dat Europa nooit meer in oorlog zal belanden. Dat is te zien in de defensie-uitgaven. Onze tanks zijn op Marktplaats gezet, schepen zijn verkocht. We geven veel minder uit dan de NAVO-norm van 2,5 procent voor defensie. Blijkbaar vertrouwt Nederland er op dat andere landen wel voor onze veiligheid zorgen. In Nederland hebben we al zo lang vrede, dat we dreigen te vergeten dat er soms oorlog nodig is om voor vrede te zorgen. Een land als Israël, dat wel keihard ingrijpt om haar eigen burgers te beschermen, vinden we nogal barbaars.
Als het verlangen naar vrede, wat heel goed is, zo groot is dat we niet meer bereid zijn om oorlog te voeren om onszelf of anderen te beschermen, dan zijn we doorgeschoten in vredelievendheid. Dat is nu aan de hand.

In de Tweede Wereldoorlog waren soldaten uit landen als de Verenigde Staten, Canada of Groot-Brittannië bereid om hun leven op het spel te zetten voor onze vrijheid. Jonge kerels van begin de twintig, die offers brachten in landen waar ze nog nooit geweest waren en waar ze niemand kenden. Zouden wij ook bereid zijn om zulke offers te brengen?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen