Bron

De zon scheen. We liepen door het prachtige Zuid-Limburgse heuvellandschap.
Heuvel op en weer af. Nadat we via wat stenen en boomstronkjes een kabbelend beekje waren overgestoken, kwamen we in een prachtig, verlaten gebied. We volgden een kronkelend pad, met rechts en links omhooggaande weilanden. Midden in één van de weilanden stond een fl inke boom.
Koeien zochten er verkoeling onder. Eén van hen kwam naar beneden gelopen, recht op een stenen bak af. Even later hoorden we een hendel heen en weer gaan en klonk er stromend water.
Ik werd er stil van. Het deed mij denken aan de Bron van levend water. Aan dat gedeelte uit Johannes 4, waarin de Heere Jezus bij de put een Samaritaanse vrouw ontmoet en Hij haar uitlegt: Een ieder die van dit water drinkt, zal wederom dorsten; maar zo wie gedronken zal hebben van het water dat Ik hem geven zal, dien zal in eeuwigheid niet dorsten; maar het water dat Ik hem zal geven, zal in hem worden een fontein van water, springende tot in het eeuwige leven.
Een nieuw verenigingsjaar ligt voor ons.
We mogen de kinderen en jongeren weer ontmoeten rondom een geopende Bijbel.
Hen het rijke Evangelie meegeven, dat daarin beschreven staat. Misschien zie je er tegen op. Weet je niet hoe het moet. Laten we in de eerste plaats onszelf onderzoeken.
Leef ik zelf bij de Bron? Mag ik, door Gods genade, drinken van het levende water uit deze Bron? Put ik daar moed, kracht en bereidheid uit? Dan zullen we ook, met al onze gebreken maar wel vanuit bewogenheid, onze jongeren willen vertellen over de Bron in Wie eeuwig leven te vinden is. Een leven tot in eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen