Hij redt mij keer op keer

Wat doe je dan? Waar zoek je hulp om van die angst verlost te raken? Waar vertrouw je op? Ga je naar vrienden, drank, of volg je een cursus yoga? Als je het zo benauwd hebt, kan je het idee hebben dat het nooit meer goed komt. Sommigen zeggen dan: je moet vertrouwen hebben. Moeilijk? Als je bedoelt vertrouwen op je eigen mogelijkheden dan heb je gelijk. Dan gaat het gegarandeerd mis. Maar hebben we niet een grote God, die leeft en ons in Zijn Woord voortdurend oproept Hem aan te roepen in de nood? Hij meent wat Hij zegt als Hij belooft ons te helpen. En roept Mij aan in den dag der benauwdheid; Ik zal er u uithelpen, en gij zult Mij eren (Ps. 50:15). Kan dat? Dat God zo nabij is en wil helpen? Geloof je dat? Ik hoop dat je daar ja op mag zeggen, dat je dat ervaren hebt in je leven. Het is ook mijn ervaring. Niet een keer, niet twee keer maar keer op keer. Ik wil je graag iets uit mijn persoonlijk leven vertellen, hoe God een wanhopig gebed wil verhoren en een schijnbaar vastgelopen situatie kan gebruiken tot Zijn eer.

Wachten
Alweer een aantal jaren geleden was er een vacature voor jeugdwerker op het zendingsveld in Indonesië, Papua. Ik heb veel gebeden of de Heere mij daar in Papua wilde gebruiken in Zijn dienst en of Hij het dan zo wilde leiden dat ik aangenomen werd. Ik besloot het met de Heere te wagen en heb gesolliciteerd. Ik bad dat Zijn wil zou geschieden. Dat gaf rust.
Ik werd aangenomen en het zendingsbureau schatte in dat ik een half jaar moest wachten op het visum. Maar het werd een jaar, twee jaar… Andere zendingswerkers werden aangenomen en uitgezonden. Ik bleef achter. Dat gaf veel vragen. Wat is er veel gebeden! Door mijzelf, door mensen om mij heen en door de gemeente waar ik lid van was. Wat waren er in die tijd vurige pijlen van de boze! “Denk je echt dat je een roeping hebt? Als dat zo zou zijn, zou God je toch niet zo lang laten wachten?”
Intussen vroeg de zending of ik in deze wachtenstijd naar Nigeria wilde. Dat heb ik gedaan. Ik heb daar met veel vreugde een jaar gewerkt maar ik voelde dat mijn hart op Papua lag. Toen ik terugkwam in Nederland hoorde ik dat de situatie rond het visum heel moeilijk was. Die vrijdag in september zal ik niet vergeten. De mensen op het zendingsbureau vertelden dat er geen enkel schot zat in het visum. Ze wisten het ook niet meer, Verslagen ben ik naar huis gegaan. Daar, op mijn knieën, heb ik mijn hart voor de Heere uitgestort. “Heere, ruim drie jaar wacht ik al… Ik kan dit niet meer aan! Heere is het dan allemaal van mij geweest? Is het nooit Uw bedoeling geweest dat ik mocht gaan? Zal ik dan volgende week maar een brief schrijven dat ik mij terugtrek uit de procedure? Maak het mij toch duidelijk, Heere.” Na dit worstelen aan Gods troon, werd ik rustig. Ik had het in Gods hand kunnen geven.

Telefoon
Die avond laat, ik lag al op bed, ging de telefoon. Het was tegen twaalven. Ik kon niet zien wie er belde. Ik aarzelde… zal ik opnemen? Ik pakte op. Het was Gert Nieuwenhuis van de ZGG: “Ja, Barry… Normaal zou ik zo laat op de avond niet meer bellen maar ik krijg net bericht dat je visum er is…” Ik weet niet goed meer wat hij verder zei. Ik was zo ongelooflijk blij, stil en verwonderd. De Heere hoort. En Hij antwoordt!

Uitzending
Drie maanden later ben ik uitgezonden met de woorden uit Filippenzen: Ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft. Het werk is tot zegen geweest. De les van het geduldig wachten op Gods tijd is mij later nog vaak van pas gekomen. De Heere, Die me toen zo duidelijk antwoord heeft gegeven in die nacht in september is dezelfde God. En dat gaf kracht om verder te gaan, ook als het moeilijk was.

Bezwaren
je denkt misschien: dat is een mooi verhaal, maar wat kan ik daar mee in mijn eigen leven? Is het moeilijk voor je om te geloven dat God jou hoort? Zeg je: “Ik leef vaak zo ver van Hem vandaan en nu zal Hij me aan zien komen…” En eigenlijk heb je gelijk. God zal ons niet verhoren, omdat we dat verdiend hebben. Integendeel. Maar waarom dan wel? Omdat hij het belooft in Zijn Woord. Denk maar aan Psalm 50. Je mag je zorg, je moeilijkheden, je vragen op de Heere wentelen. Hij belooft te helpen en we zullen Hem daarvoor eren.

Bemoediging
Ik heb mogen ervaren dat God mij in mijn leven keer op keer heeft geholpen. Als wij het niet meer weten dan geeft Hij raad en hulp. Maar Hij wil er wel om gebeden zijn. Dat hoeft geen mooi gebed te zijn. Hij neigt Zijn oor en hoort ons hulpgeroep, hoe zwak ook. Je weet het: vijf musjes werden verkocht voor twee penningen. En niet één van die is voor God vergeten. Kom, waag het dan met die trouwe Heere. Put hoop uit dit verhaal. Hij zal geen bidder laten staan.
Gebedsverhoring voor tijdelijke dingen kunnen je klein en stil maken. Maar bid jij al voor de redding van je ziel? Verlang je er naar dat dat gebed ook verhoord wordt? God zegt in Zijn Woord dat zondaren, jij en ik, door het geloof in Christus gered kunnen worden. Roep de Heere dan aan terwijl Hij te vinden is. En als je dan door genade, met grote verwondering, mag ervaren dat God dat gebed wil verhoren, ga je in je hart meezingen:

God heb ik lief, want die getrouwe Heer’ Hoort mijne stem, mijn smekingen, mijn klagen. Hij neigt Zijn oor, ‘k roep tot Hem, al mijn dagen; Hij schenkt mij hulp, Hij redt mij keer op keer.

Dit is een bewerking van de toespraak die Barry van der Schoot hield op de Jongerendag ‘Hoogstpersoonlijk’ op 7 juni 2014 in Hoevelaken. Kijk voor een uitgebreid verslag op jbgg.nl/jongerendag

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen