De loopbaan van het geloof

De Boston Marathon is één van de oudste en meest populaire marathons ter wereld. Deelnemers komen vanuit de hele wereld, om voor een goed doel te rennen.
Wat hebben mensen daar hard gelopen om de ereprijs te behalen, en dan ... aan het einde van de marathon zorgen bommen aan weerskanten ervoor dat je leven voor goed verwoest is. Door een bom uit elkaar gereten.
Je kunt je in alle ernst afvragen: waar heb je dan zo hard voor gelopen? Was het de moeite waard?

Wij lopen allemaal in een loopbaan. De Bijbel leert ons dat er een loopbaan is op de brede weg, die tot het verderf leidt, en een loopbaan op de smalle weg die tot het leven leidt. Wij hebben inmiddels wel gekozen op welke weg wij wilden lopen. De brede weg die tot het verderf leidt leek ons de beste. Sinds onze diepe val in het Paradijs is die keuze gemaakt.

Loopbaan van de duivel
De ‘finish’ van de Boston Marathon doet denken aan wat het einde van de loopbaan van de duivel is. Je loopt er geheel voor eigen rekening. Je hebt er alle ruimte. Je komt er van alles tegen wat tof, vet en cool is. Je kunt je er helemaal uitleven. Niemand legt je iets in de weg (nou ja, alleen je geweten misschien, of die andere stem: het betrouwbare Woord van God, dat je vanuit je opvoeding meekreeg.) Maar voor de rest ren je keihard mee met alles waar je hart naar uitgaat. Niets is te veel, te duur of onmogelijk. Als een verweesde generatie vlieg je voorbij aan de werkelijkheid van de tijd en de eeuwigheid die aanstaande is, en laat je kostbare genadetijd door de vingers glippen. Alles wat je tegenkomt, probeer je uit. Je vraagt je niet af: “Mag dit?” “Wat zegt de Heere hiervan in Zijn Woord?” En dan die ‘fi nish’ Je denkt de eindstreep te halen, maar dan die ontnuchtering, die verbijstering op de gezichten... Het staat nóg op mijn netvlies.

Een nadere loopbaan
Hoe anders is het gesteld op de loopbaan van een kind van God. Het is de loopbaan waar een mens door wederbarende genade op wordt geplaatst. Geen loopbaan van verdiensten of goede intenties. Geen loopbaan van goed bedoelende mensen die op een bepaald moment besloten om de hemel te gaan zoeken. Het is een loopbaan waar slechte mensen op lopen. Ze zijn zondaar voor God geworden. Daar hebben ze last van. Daar liggen ze wakker van. Op die loopbaan komen ze veel tegen... veel verzoeking, veel stemmen, veel gelegenheid om van baan te verwisselen. Er staat geschreven is echter het beste medicijn om de verzoeking te wederstaan. Ik zet mijn treden in uw spoor is het devies. Veel strompelen, struikelen en vallen. Maar die in het stof liggen neergebogen worden door God de Heere weer opgericht. Veel wederwaardigheen, veel rampen zijn des vromen lot, maar uit die alle redt hem God. Veel tranen worden er geschreid, maar ze worden allen geteld en opgevangen in Gods fles. Veel strijd wordt er verloren, maar toch wordt de eindstreep gehaald. Vreemd toch! Als je de Boston Marathon zou lopen, zoals zojuist beschreven zou je de wedloop niet winnen. Maar hoe anders is het op de geestelijke loopbaan. Hoe komt dat toch? Het komt, omdat er de goede strijd van het geloof gestreden wordt.

Geen ballast
Op die loopbaan moet alle last en zonde worden afgelegd. Op de Grieks-Romeinse hardloopwedstrijden kleedden de atleten zich zo, dat ze door niets gehinderd werden in hun loop. Last, daaronder moet verstaan worden alles wat in de loop hindert. Kun jij dingen opnoemen die je hinderen om de Heere te dienen? De geestelijke loopbaan ligt vol met hindernissen. Kun jij niet meer zonder Facebook of je mobiel? Moeten alle ‘whatsappjes’ per direct worden beantwoord? Wordt jij shagrijnig als je beltegoed op is of je mobiel een dag niet kunt of mag gebruiken? Ben jij zo door de seculiere tijdgeest beinvloed, dat je aan niets anders meer kunt denken dan seksualiteit, lol, drank, party, en noem maar op? Paulus schrijft dat de zonde moet worden afgelegd. Altijd ligt de verleiding en de zonde op de loer. Het doel van verleiding en zonde is: vertragen op de renbaan. Lasten en de zonden zijn dingen die als een zware last het lopen op de loopbaan verhinderen; Ongemerkt omsingelt je die zonde en het gaat er zo subtiel aan toe. Misschien wringt hier nu juist de schoen. Je zegt: ik probeer het maar het lukt niet. Dat is waar. In eigen kracht lukt het ook niet. Strijd is nooit makkelijk. Strijd kost moeite, tranen, en... gebed. Spurgeon zegt ergens: “Wij worden niet op donzen bedden naar de hemel gedragen, maar onder de krijgs- en vredesbanier halen we de eindstreep.” De loop wordt genoemd een strijd, een goede strijd, de strijd van het geloof. En die strijd wordt niet eens goed gestreden, want zo zegt Paulus het ook niet. Maar het is wel de goede strijd. Gods kinderen volharden dus niet omdat zij zo sterk zijn, maar omdat Gods Geest in hen volhardt.
Daar wijst Paulus op, als hij het heeft over een wolk van getuigen. Dat zijn allemaal mensen die door dezelfde Geest zijn en worden geleid. Naast al die getuigen wil ik je vooral wijzen op die Getrouwe Getuige, Jezus Christus. Voor Hem was er ook een loopbaan, met veel hindernissen, vele malen groter, dieper en zwaarder. Hij gaat voor. Nee, Hij ís de weg (Joh. 14:6).

En straks, aan het einde van de loopbaan? Geen bom, geen explosie... geen verraad, geen verschrikkelijke bloedige, laffe ontnuchtering, maar: Komt in, gij getrouwe dienstknecht, over weinig zijt gij getrouw geweest, over veel zal ik u zetten. Die getrouwe Getuige houdt getrouw Zijn woord. En daarom wordt de eindstreep behaald.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen