Offers brengen

Rond Hemelvaartsdag zijn weer veel JV’s een paar dagen weg geweest. Voor jongeren een hoogtepunt! Ik heb veel respect voor +16 voorzitters die daarvoor hun tijd en energie geven. Je ontvangt er veel voor terug, maar je moet er ook veel voor geven. En niet alleen nachtrust… Eigenlijk deel je een stukje van je leven met de jongeren van de gemeente. Dat kóst je wat, maar zonder dat kan het niet. Zeker in combinatie met een actiejaar wordt er veel van leidinggevenden gevraagd. Maar als je daarmee nu eens jongeren behoudt voor de gemeente, voor de dienst van de Heere?
Er zijn ook ambtsdragers die, als het maar enigszins kan, “ja” zeggen als je ze ergens voor vraagt. Ze zien het grote belang in van kerkelijk jeugdwerk en willen zich ervoor geven.
Prachtig. Onze jongeren zijn het waard!
Je komt ook ouders tegen die niet alleen druk zijn met hún kinderen, maar ook met de kinderen van de gemeente.
Vrienden kunnen er altijd terecht. Ze zijn - als heel gewone mensen - belangstellend en betrokken op het wel en wee van de jongeren. Hoe waardevol is dat. Het kost je wat. Maar wat als je kinderen en hun vrienden het elders zoeken?
Nu kan ik het helemaal mis hebben. Ik bedoel ook niemand persoonlijk. Toch heb ik het gevoel dat de leidinggevenden, ambtsdragers en ouders zoals hierboven schaars lijken te worden. We zijn zo busy. Met ons werk, onze studie, onze zelfontplooiing… Helemaal geen verkeerde dingen, maar misschien wel verkeerde prioriteiten? Mensen hoeven echt niet veertig jaar hetzelfde vrijwilligerswerk te doen en daarna een lintje. Maar wie is bereid om zichzelf te geven voor de ander? Voor iets hogers? Voor Iemand anders? Dat kost soms heel wat inderdaad. Offers brengen. Het zit er niet meer zo in. Straks zijn we een kerk met allemaal individualisten, die eerst aan zichzelf denken en dan pas aan de ander. Is dat eigenlijk nog wel een gemeente, een gemeenschap?
Natuurlijk kunnen er altijd omstandigheden zijn die maken dat het nodig is om meer te ontvangen dan te geven. Dat kan ook tijdelijk zo zijn. Maar onze levenshouding zou toch moeten zijn: het is beter te geven dan te ontvangen. Christus gaf Zijn leven voor anderen. Zullen wij dan niet iets van onszelf geven?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen