Heere, leer ons bidden!

Samen met Willemijn sprak ik over het gebed. Als Bijbels voorbeeld begon ik met Daniël, die drie keer per dag knielde. Zijn omgeving wist dat ook. Weten ze van ons dat wij bidden? Hoe vaak bidden wij? Wat bidden wij? Zijn wij net als de farizeeër die bad op de hoek van de straat, mooie woorden, voor iedereen hoorbaar... Of als de tollenaar áchterin de tempel, met één nood: O God, zijt mij zondaar genadig.
Dat is de Bijbelse opdracht: Zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden. Deze tekst (Math 6: 33) is één van de verwijsteksten van zondag 45 vraag 118. Waar je kunt lezen: ‘Wat heeft ons God bevolen van Hem te bidden? Alle geestelijke en lichamelijke nooddruft, welke de Heere Christus begrepen heeft in het gebed dat Hij ons Zelf geleerd heeft.’
Hoe gaan we zelf, in de praktijk om met bidden? Ik werk in de bouw en vraag dagelijks in de keet een ogenblik stilte. Wat denkt mijn (on)kerkelijke collega op dat moment? Misschien wordt mijn vragen om stilte door God gebruikt, zodat mijn collega (anders) gaat denken over God. Al pratend met Willemijn kwamen we bij de volgende vraag: verhoort God alle gebeden? Er is verschil tussen horen en verhoren, antwoord ik. God hoort alle gebeden van alle mensen. Maar verhoren doet God op Zijn tijd en wijze. Ik denk hierbij aan het voorbeeld van Abrahams knecht Eliëzer, die een vrouw zoekt voor Izak. Eliëzer bidt een gebed en God hoort en verhoort (Gen. 24:12- 21). Of heel praktisch: als we ‘s morgens de Heere vragen of Hij ons wil sparen en dragen en of we ‘s avonds weer veilig en gezond thuis mogen komen. En het mag zo zijn, heeft Hij het gebed dan verhoord? Ja toch!

Diaken Jan van den Dijk

Een aantal weken geleden had ik niet kunnen denken dat ik nu een stukje zou schrijven voor een ‘Blokje om met...’ Maar hier is het dan toch. Ik ben blij dat ik deze kans gekregen heb.
Het gesprek ging over bidden. Hoe bid je? Wat is je houding? En wat zeg je?
Als ik kijk naar mijn eigen gebed moet ik eerlijk bekennen dat het vaak een lijst is van bedankjes en verlangens. Nadat ik heb bedankt voor alle fi jne dingen van die dag, begin ik al snel over dingen waar ik me zorgen over maak of vergeving over wil vragen. In plaats van te bidden zoals Jezus ons in het Onze Vader heeft geleerd. Ik vond het mooi dat mijn diaken me erop wees dat Zondag 45 over het gebed gaat. Dat we daar kunnen lezen wat het belangrijkste is en dat de discipelen na drie jaar nog steeds vroegen: “Heere, leer ons bidden!” God vindt het vooral belangrijk dat we met een oprecht hart bidden. Mijn diaken vertelde heel open hoe dit voor hem was.
Verder hebben we het nog gehad over de manier waarop je bidt. Hierin vonden wij allebei Daniël een goed voorbeeld, dat hij drie keer per dag bad (structuur), bij het raam (met een uitzien) en dat hij daarmee uitstraalde naar de wereld dat hij Hier zijn kracht vandaan haalde. Hierbij vertelde mijn diaken dat hij bij het eten stilte vroeg en dat je dan ook gelijk in de stilte laat merken dat je eerbied hebt voor God. Hij zei: “Waar zullen anderen dan aan denken bij die stilte? Misschien maak je ze daarmee wel jaloers.”
Ik raad jullie aan ook in gesprek te gaan met anderen (vooral mensen met veel kennis) en open te zijn. Zo krijg je een waardevol gesprek. Lijkt het je lastig? Ga een rondje lopen, dan komt het vanzelf op gang.

Willemijn Schreuder

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen