Angst voor de toekomst

De kerk is niet meer in trek. Uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau bleek dat er opnieuw steeds minder Nederlanders ter kerke gaan. Eerste reactie die je bij jezelf voelt is angst.
Nog een voorbeeld. Een meerderheid in de Tweede Kamer doet steeds verdergaande voorstellen, waardoor de identiteit van reformatorische scholen, organisaties en kerken onder druk komt te staan. Sluimerend trekt het gelijkheidsdenken diepe sporen door de samenleving en komt aan de grenzen van de godsdienstvrijheid. Mijn primaire reactie is angst. Angst voor de toekomst!
In de kerk zijn we veel met die angst bezig. Wat als? Dat er angst is, verraadt het woordje ‘nog’. We kunnen ‘nog’ naar de kerk; we hebben ‘nog’ eigen scholen. Nog… Er is nog iets anders dat angst verraadt: ons woordgebruik en onze huiver voor een andere verwoording. Dat heeft met diezelfde angst voor de toekomst te maken. Verandering maakt angstig. Soms begrijpelijk, want achter andere woorden zit vaak ook een andere belevingswereld. Toch moeten we niet gelijk schrikken als dingen anders worden gezegd. Zeker niet in het jeugdwerk. Te vaak hechten wij aan bepaalde woorden en geforceerde volledigheid. Alles moet hetzelfde gezegd worden. Waarom verlangen we dit van elkaar? We kunnen zo bang zijn of we het wel goed formuleren. Maar dan verraadt angst dat we eigenlijk twijfelen aan de krachtige werking van de Heilige Geest.
De kerk hoeft geen geforceerde eenheid in woordgebruik te zijn. De kerk is een in belijden! Laten we niet direct oordelen, ook niet als jongeren dingen anders verwoorden. Laten we luisteren en bidden of de Heere ons opmerkzaam wil maken, vooral om ritselingen van nieuw leven te horen! We mogen jongeren wel uit liefde bij de hand nemen. Daarvoor moeten wij elkaar niet napraten, maar graven in de Bijbel en bidden of de Heilige Geest ons Christus voor het eerst of opnieuw wil openbaren. Angst is wereldgelijkvormigheid, want in de wereld regeert angst. Kijk maar om ons heen. Laat het ‘nog’ dan maar ‘nochtans’ worden. Nochtans God.

Dirk-Jan Nijsink

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen