Jong en kerk

Afgelopen weken is veel aandacht geweest voor een onderzoek van het Sociaal Cultureel Planbureau. Nog steeds is het zo dat steeds minder mensen naar de kerk gaan, maar van de mensen die naar de kerk gaan, zijn het vooral jongeren die de volgende vijf stellingen die in het onderzoek zijn voorgelegd, onderschrijven: de Bijbel is het Woord van God; er is een leven na de dood; de duivel bestaat; er bestaat een hemel; er bestaat een hel. De groep jongeren die naar de kerk gaat en die dit onderschrijft, is in vijftien jaar sterk toegenomen.

Een interessante conclusie! Vaak is in de kerk gezegd: Met de boodschap zoals we die brachten, kunnen we in onze huidige tijd niet meer aankomen, en jongeren spreekt het zeker niet aan. Laten we het maar aanpassen. Door zo stap voor stap de kernwaarheden van het christelijk geloof aan te tasten, zijn er zeker niet meer jongeren de kerk in gekomen. Dit onderzoek laat het tegendeel zien.

Waarom is er zoveel aandacht voor? Omdat het in gaat tegen een hardnekkig beeld dat veel mensen hebben. Dat beeld is: iedere generatie wordt moderner en iedere generatie neemt daarmee verder afstand van de kernwaarden van het christelijk geloof. Dat beeld leeft bij veel niet-christelijke opiniemakers, zeker als ze zichzelf hebben ‘bevrijd’ van het christelijk geloof. Vanuit een hele andere achtergrond is het ook de opvatting van sommige kerkmensen: iedere nieuwe generatie staat verder van Gods Woord af en van het voetspoor van onze vaderen.

Wij zouden als leden of doopleden van een behoudend kerkverband triomfantelijk kunnen denken: Zie je wel, vasthouden aan de gereformeerde belijdenis, dat ‘loont’. Maar dat is toch te makkelijk. Geloof is iets anders dan het onderschrijven van de vijf stellingen uit dit onderzoek. Want je kunt zeggen dat de Bijbel het Woord van God is, maar hoe heeft de Bijbel dan gezag je in leven? Of je kunt vinden dat er een hemel is, maar ben je daar dan ook naar op weg? En hoe weet je dat?

Dat zijn vragen die veel jongeren hebben, en die in alle scherpte aan de orde moeten komen. En daarbij zouden ouderen en ouden wel eens heel belangrijk kunnen zijn. In de samenleving en in de economie voelen ouderen zich vaak afgeschreven of niet meer nuttig, juist in de kerk zijn ze van onschatbare waarde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen