Dienstknechten der gerechtigheid

De gelovigen in Rome waren gering in aantal. Ze leefden bovendien in een zondige omgeving. Er was veel geweld, dronkenschap en losbandigheid. De gelovigen waren vroeger, voor hun bekering, ‘dienstknechten der zonde’ (vers 17). Maar door Gods vrije genade is dat anders geworden. Ze zijn gemaakt tot dienstknechten der gerechtigheid. In handel en wandel, voor God en de mensen worden ze geroepen om dienstbaar te zijn der gerechtigheid tot heiligmaking (vers 19). Genade is een vernieuwende kracht. Dat onderwijs geeft de Heilige Geest in dit hoofdstuk. Zonder concrete levensvernieuwing kan er geen sprake zijn van verzoening met God. Het één hangt met het ander samen. Dat moeten de gelovigen in Rome weten. Het is tot onderzoek van zichzelf en van ieder die de naam van Christus draagt. De boom wordt uit de vrucht gekend.

Maar de gelovige is toch onder de genade? Hij leeft toch niet meer onder de wet, die allerlei plichten voorschrijft? Dat is waar, maar dat is geen vrijbrief om te zondigen. Zondigen op kosten van genade is een duivelse gedachte. Genade van God en Christus spoort aan tot een leven in godzaligheid en eerbaarheid. En dat is het van tweeën één: of we stellen onze leden (ons hele leven) dienstbaar aan de zonde, of we stellen onze leden dienstbaar aan de gehoorzaamheid (vers 16). De dienstbaarheid aan de zonde werkt de dood. De dienstbaarheid aan de gehoorzaamheid is tot gerechtigheid. Er is een fundamenteel onderscheid tussen gelovigen en ongelovigen. Van harte begeren de gelovigen Gods wet te volbrengen. Van een toelating of vrijheid van leven naar eigen inzicht (kant. 41) is in het Evangelie wat Paulus brengt geen sprake. Nergens in de Bijbel worden mensen opgeroepen om te doen wat ze zelf graag willen. Integendeel: Gods geboden worden onderhouden uit dankbaarheid.

Het liederlijke leven van voor de bekering hebben de gelovigen afgelegd. Ze schamen zich ervoor (vers 21). De zonde is een macht die meesleept naar het verderf. Maar het Evangelie brengt bij die heerlijke vrijheid die in Christus is. In vrijheid en gewilligheid begeren de gelovigen in de wegen van de Heere te wandelen. Er zijn in het koninkrijk van God alleen maar vrijwilligers. Door Gods Geest worden wij gewillig gemaakt, om naar Gods inzettingen te leven. Dat leven heeft ook vrucht. Twee vruchten worden concreet door Paulus genoemd: heiligmaking en het eeuwige leven. Heiligmaking is hier de volledige en gelovige toewijding aan de Heere en aan zijn inzettingen. Het hangt ook nauw samen met navolging van Christus. Gelovigen zijn leerlingen van Christus. Ze worden ook allen naar Zijn beeld vernieuwd. Zij worden ook door de Geest vernieuwd om de ‘de zonde met haar begeerten tegen te staan en te overwinnen’ (kant. 40). Het eeuwige leven is een andere vrucht. Dat wijst op de eeuwige vreugde in God door Christus. Het leven met de Heere is een aangenaam leven. Daarin ligt echte vrede en blijdschap. Een blijdschap die de wereld niet kent.

Paulus vat zijn onderwijs in dit hoofdstuk nog eens samen. Het loon op de zonde is de dood. Schrikkelijk als we daarin leven. De genadegift van God is het eeuwige leven. Heerlijk als we daarvan weten mogen. Er is geen grotere zegen denkbaar. De bron waaruit die voorvloeit is ‘onze Heere Jezus Christus’. Het is alles genade. Christus wil en zal het schenken. Wat zijn de vruchten in jouw leven? Wat is voor jou het belangrijkste?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen