Blokje om

Carmen Voorwinden en Ben de Raaf

Ben: Leuk Carmen, dat jij als één van de jongste jongeren van de JV een blokje om wil lopen met Bendeleider van de JV van Rotterdam-Alexanderpolder. Wat vind je ervan om als jongere jongere op een JV te komen met veel oudere jongeren?

Carmen: Ha Ben, ik ben inderdaad één van de jongsten, maar ik vind het altijd erg leuk op JV. De ene avond is het gezellig en een andere avond ontstaan er hele fi jne, serieuze gesprekken. Op JV zitten mensen van verschillende leeftijden, maar juist daardoor heb je allerlei meningen. De één werkt, een ander studeert net en daardoor kijkt iedereen anders tegen dingen aan.

Hoe lang ben jij eigenlijk al voorzitter van de JV?

Ben: Tja… Ik realiseer me dat het dit jaar al het vijftiende jaar is. Een van de jongeren op de JV noemde me ooit Ben-deleider. Ik draag die naam met ere. Ik zet hem ook onder mijn mailtjes van de JV. En nu maar hopen dat de naam meer over mij zegt dan over de JV.

Je vond dit ‘blokje om’ eerst een vreemde gedachte, maar wilde de uitdaging wel aangaan en vervolgens wist je ook nog wel een paar dingen waar we het over konden hebben.

Je zit in de examenklas begrijp ik. Weet je al wat je hierna gaat doen? Het hele leven bestaat uit keuzes maken. Hoe maak jij je keuzes? Voel je hierin je afhankelijkheid van de Heere?

Carmen: Ja, de examenklas. Druk, druk, druk. Werkstukken, praktische opdrachten, mondelingen en tentamens. En tussendoor bedenken wat ik volgend jaar wil gaan studeren. Eigenlijk ben ik er nog niet helemaal uit. Ik twijfel tussen twee studies. Gelukkig heb ik nog even de tijd om nog eens goed na te denken. Bij zulke keuzes in mijn leven vraag ik God zeker om hulp! Ik kan de dingen vaak niet overzien. De Heere kan dat wel. Hij leidt mijn leven.

Ben: O ja, Ik kijk op Facebook een beetje met jullie mee. Ik zag dat je een vriend hebt. Waar heb je die vandaan?

Carmen: Een vriend? Ja, klopt! Alweer ruim drie maanden. Ik heb hem leren kennen op een Zomerkamp. Eigenlijk klikte het gelijk en van het één komt het ander. Toen was ik inderdaad helemaal blij.

Ben: Het lijkt erop dat je helemaal happy bent. Maar een paar weken geleden werd er in de kerk voor jou gebeden. Je moest geopereerd worden. Vertel eens! Wat was er aan de hand?

Carmen: Na ruim een jaar altijd verkouden te zijn, kreeg ik te horen dat ik poliepen in mijn neus had en dus geopereerd moest worden. Dat is begin dit jaar gebeurd. Het is niet allemaal meegevallen en het herstel heeft langer geduurd, maar ondertussen ben ik weer helemaal de oude! Ik ben al eens eerder geopereerd dus ik wist wel een beetje hoe dat allemaal gaat, maar het blijft eng.

Ben: Laten we hier even gaan zitten. Die boomstronk houdt ons wel. Dan kunnen we het nog wel even hebben over onze gemeente. Hoe vind je het dat je bij onze gemeente hoort?

Carmen: Toen ik in het ziekenhuis lag, heb ik erg veel kaarten gehad, maar ook toen ik weer thuis was! Erg fijn om te merken dat familieleden, vrienden en gemeenteleden met je meeleven! Dat er voorbede voor mij werd gedaan, vond ik bijzonder. Ik voelde toen duidelijk een sterke band. En dat je zelf en als gemeente zo van de Heere afhankelijk bent.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen