Twee-mens

Je stelt een moeilijke vraag, Jacolien. Je hebt gelijk: Gods kinderen zijn een vijand van de zonde, maar zondigen nog wel. Met het verstand is dit moeilijk te begrijpen. En wie dit beleeft, ervaart vaak ingrijpende strijd.

Paulus

Wat dit betreft laat Paulus zich in Romeinen 7 in zijn hart kijken. In dit hoofdstuk geeft de apostel hierover uitleg. In vers 26 schrijft hij: Zo dan, ik zelf dien wel met het gemoed de wet Gods, maar met het vlees de wet der zonde. Hier zien we een tegenstelling tussen “gemoed” en “vlees”. Het gemoed zondigt niet, het vlees doet dit wel. Maar het gaat toch over één en dezelfde persoon? Je hebt gelijk, het zijn Paulus’ eigen gemoed en vlees. Als we het vergelijken met 1 Johannes 3: 6 dan is het vlees gelijk aan een iegelijk die zondigt, die heeft Hem niet gezien en heeft Hem niet gekend. Dat is de mens zoals hij van nature is. Want van onszelf kennen we de Heere niet en hebben we de zonde lief. Maar hoe komt het dan, dat het gemoed de Heere dient? 1Johannes 3: 9 maakt duidelijk dat dit gemoed uit God geboren is. Wat uit God voortkomt, kan niet zondigen. Bij de wedergeboorte ontvangt de mens, die vleselijk is, een nieuw geestelijk leven. Gods kinderen worden wel ‘tweemensen’ genoemd. Vlees en gemoed kun je ook aanduiden met oude en nieuwe mens. Lees maar wat daarover staat in Efeze 4: 21- 24. Indien gij naar Hem gehoord hebt, en door Hem geleerd zijt, gelijk de waarheid in Jezus is; Te weten dat gij zoudt afleggen, aangaande de vorige wandeling, den ouden mens, die verdorven wordt door de begeerlijkheden der verleiding; En dat gij zoudt vernieuwd worden in den geest uws gemoeds, En den nieuwen mens aandoen, die naar God geschapen is in ware rechtvaardigheid en heiligheid.

Afsterven en opstaan

Nu kun je ook iets begrijpen van de persoonlijke strijd waarover het gaat in Romeinen 7. Want ik heb een vermaak in de wet Gods, naar den inwendigen mens; Maar ik zie een andere wet in mijn leden, welke strijdt tegen de wet mijns gemoeds, en mij gevangen neemt onder de wet der zonde, die in mijn leden is (vers 22-23). Paulus wil vanuit zijn nieuwe levensbeginsel graag de Heere dienen. Maar zijn oude levensbeginsel trekt altijd naar de zonde toe. De strijd is heel hevig; hij voelt zich gekneld en gevangen, alsof hij vastzit in een dood lichaam (vers 24).

Ook in de Heidelbergse Catechismus wordt over dit onderwerp geschreven. Lees het maar in Zondag 33. Daar staat dat de oude mens moet afsterven en de nieuwe mens moet opstaan. Afsterven, terwijl je leeft. Zo de zonde haten en verlaten, terwijl je er eigenlijk zo aan gehecht bent. Is dat geen pijnlijk proces? Maar ook opstaan in een nieuw leven. De Heere zoeken, voor Hem leven als een voorbereiding op de eeuwige zaligheid. Is dat geen goedheid van God? Paulus zegt ervan: Ik dank God, door Jezus Christus, onzen Heere (Rom 7: 25). Waarom dankt hij de Heere Jezus? De Heere Jezus is gestorven. En volgens Romeinen 6 is daarmee ook de oude mens van Gods kinderen gestorven. En de Heere Jezus is opgestaan. In dat zelfde hoofdstuk lees je dat de Heere Jezus al de Zijnen heeft meegenomen in Zijn opstanding. Hier ligt het geheim van de geloofsstrijd. Zo gaat het ‘vlees’ in het graf en mag het ‘gemoed’ naar de hemel. Zo zal het vlees onverderfelijk worden opgewekt op de jongste dag en verenigd met het gemoed. Maar dan is de zonde dood en mag de gelovige eeuwig delen in de zaligheid van God. En dat allemaal om Jezus’ wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen