Om onzentwil

Abraham heeft de belofte van het eeuwige leven verkregen. Hij heeft deze grote belofte niet verkregen, omdat hij zo’n keurige man was. Hij heeft die belofte van eeuwige redding ook niet verkregen, omdat hij een godsdienstige man (een besnedene) was. Dat is voor God niet genoeg. Door de rechtvaardigheid des geloofs heeft hij verkregen (vers 13). Abraham geloofde God op Zijn Woord en dat is hem tot rechtvaardigheid gerekend. De wet, waarmee natuurlijke mensen zich proberen op te knappen voor God, legt echter onze verloren staat bloot. De wet verdoemt de zondaar en wijst zijn werken in het stuk van de verlossing af. Daarmee wordt aan Gods recht niet voldaan. De wet werkt toorn, openbaart Gods toorn (vers 15). Het is echt hopeloos voor de natuurlijke mens buiten Christus. Dat moeten we echt leren, op de leerschool van de Geest, door de wet. Heb jij dat al geleerd? Dat er niets van jou deugt voor God. Dat is de leer van de Bijbel. Dat is nodig tot zaligheid.

Uit geloof

Abraham heeft de belofte verkregen door het geloof (vers 16). En het geloof steunt op de onveranderlijke genade Gods. Het geloof redeneert niet, maar verwacht het van God, Die wonderen werkt. Dat was de betekenis van het geloof van Abraham. En zo heeft hij tegen hoop op hoop geloofd. Abraham verwachtte de vervulling van de belofte alleen van de waarheid en de almacht van God. God had het immers gezegd. Hij is de Almachtige en een Waarmaker van Zijn Woord. In dat geloof is Abraham niet verzwakt (vers 19). En in dat geloof heeft hij ook niet getwijfeld door ongeloof (vers 20). Het ware geloof heeft hem gesterkt in alle moeilijkheden en zorgen. Door het geloof was hij ten volle verzekerd (vers 21) dat God Zijn belofte ook zou vervullen. Het geloof grijpt Christus aan en daarom is Abraham niet verzwakt, maar gesterkt en ten volle verzekerd. Christus is geen halve Zaligmaker. Waar Hij komt daar brengt Hij alles mee. Waar Hij niet is daar slaat de twijfel toe en staat de mens in het middelpunt. Maar het ware geloof trekt op Jezus aan. Alleen in Hem ligt de vastheid van Gods beloften voor een arm en schuldige mens. Het geloof wil en kan niet anders dan rusten in Hem.

Ook om onzentwil

Vanuit het leven van Abraham trekt Paulus een lijn naar het heden. De geschiedenis van Abraham is heilsgeschiedenis. Dat is om onzentwil geschreven. De gelovigen in Rome moeten weten wat de strekking is van het Oude Testament. Op grond van Christus’ werk en het geschonken geloof werd Abraham de rechtvaardigheid (toe)gerekend (vers 22). Zo ook wordt de gelovigen in het Nieuwe Testament de rechtvaardigheid toegerekend (vers 24). Allen die geloven steunen niet op zichzelf, maar op Gods macht en trouw en op de dood en de opstanding van Jezus Christus (kanttekening 52). Want Christus is overgeleverd in de dood, om voor de zonden te betalen. Hij is door de Vader opgewekt, opdat wij door Hem weer tot kinderen zouden worden aangenomen (kanttekening 55). Er wordt heel wat afgepraat over geloof en godsdienst. Vaak gaat het om mensen en kerken. Bij Abraham was het anders. Die had niets om te roemen in zichzelf. Bij hem liepen alle wegen dood. Nooit zou hij in eigen kracht een kind (Izak) kunnen verwekken. Maar in Gods kracht mocht hij overwinnen. En hij heeft niet getwijfeld door ongeloof. Staat dit ook voor jou in de Bijbel? Van nature gaan we eraan voorbij. Maar daar waar God een mens overal buiten zet, daar krijgen we deze boodschap nodig en lief. Ook als we jong zijn. Tot eer van God. En tot heerlijkheid van Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen