Verharden of volgen

Je stelt een vraag die veel jongeren bezighoudt. Je hoort in de kerk – en ik hoop dat je het ook in je Bijbel leest – dat wij dood zijn door de misdaden en de zonden (Ef. 2: 1) en geen goed kunnen doen (Ps. 14, Rom. 3: 12). Aan de andere kant hoor je dat er een welkom is bij God, zoals in de gelijkenis van de verloren zoon (Luk. 15). Hij nodigt je tot Hem te komen (Jes. 45: 22). Hoe kan dat?

Welkom bij God

De Heere Jezus heeft deze gelijkenis verteld naar aanleiding van het gemor van de farizeeën en de schriftgeleerden: Deze ontvangt de zondaars, en eet met hen. (Lukas 15: 2). Hij wilde hen laten zien dat Hij inderdaad zondaren - de verloren zoon - welkom heet en voor hen een feestmaaltijd organiseert, vanuit de oprechte blijdschap dat dode zondaren levend geworden zijn (vers 32). Diezelfde houding heeft Jezus ten opzichte van de farizeeën en de schriftgeleerden - de oudste zoon. Zij bleven keurig op het erf van vader, hebben hun leven niet verbrast in de zonde, nooit het gebod overtreden. Ook zij zijn welkom bij God, en worden genodigd tot het feest. Maar ze zijn verbitterd. Hij ontvangt verloren zondaren en eet zelfs met hen. Eten is een blijk van vertrouwelijkheid, vriendschap. Dat is zo fout! En dus blijven ze buiten, net als de oudste zoon. Dat welkom bij de vader geldt beide zonen. De een komt - zelfs uit een vergelegen land - terwijl de ander weigert. Hoe komt dat nu? Waarom kwamen de farizeeën niet? Lag dat aan de Zaligmaker? Nee! De schuld daarvan moet je bij de farizeeën zelf zoeken. Ze hebben Jezus vaak horen spreken, maar zij ergerden zich aan Zijn woorden. Hij sprak als macht hebbende - met kracht en majesteit. Maar zij verhardden zich onder Zijn preken. Ze hielden de boot af, en dat was hun eigen schuld.

Geleid door de Geest

En hoe reageerden tollenaren en zondaren? Jezus zei tot Levi: Volg Mij (Lukas 5: 27). En hij opstaande, volgde Hem. De Heere sprak met die zondige - Samaritaanse - vrouw bij de waterput en zei: Ik ben het,

Die met u spreek (Johannes 4: 26). En zij beleed het voor haar stadsgenoten: Komt, ziet een Mens Die mij gezegd heeft alles wat ik gedaan heb; is Deze niet de Christus? (vers 29). En zo is het met Zacheüs de tollenaar gegaan, met Maria Magdalena, met de zondares in het huis van Simon de farizeeër. Konden zij dan wel iets aan hun zaligheid doen? Ik denk dat je het antwoord wel weet. Ook voor hen gold de verschrikkelijke waarheid uit Efeze 2, Psalm 14 en Romeinen 3. Maar ze hebben, geleid door de Heilige Geest, het machtswoord van Christus geloofd (Johannes 1: 12). In zijn veroordeling over hun leven, maar ook in zijn genadige vrijspraak: Uw geloof heeft u behouden (Lukas 7: 50). Zo keerden ze als schuldige zondaren terug tot God. Gelooft Zijn heil- en troostrijk Woord, verhardt je niet, maar laat je leiden!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen