JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Trouw: niet eigentijds, wel BijbelsTrouw zijn duurt een leven lang

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Trouw: niet eigentijds, wel BijbelsTrouw zijn duurt een leven lang

“Naarmate we ouder worden, verdiept onze liefde voor elkaar”

8 minuten leestijd

Trouw moet blijken! Er kunnen prachtige beloften liggen. Misschien met veel emotie afgelegd. Beloften aan je vrouw of man. Beloften aan de gemeente waarvan je deel uit maakt. Maar dan de praktijk. Die lijkt anno 2013 heel weerbarstig. Hoeveel mensen veranderen niet van kerkverband? Hoeveel huwelijken liggen aan stukken? Is het moeilijker om trouw te zijn dan vroeger? Daniël in gesprek met het echtpaar Drost over de waarde van menselijke trouw.

Welke betekenis heeft het woord ‘trouw’ en hoe belangrijk is trouw voor ons dagelijks leven?
Meneer Drost: “Trouw betekent dat we ons houden aan dat wat we beloofd of afgesproken hebben. De Heere vraagt ons om in alles trouw te zijn. In je gebedsleven, in het lezen van de Bijbel, in het huwelijk, op je werk of bij het betalen van je huur. Trouw is een begrip waar de Heere Zijn zegen aan wil verbinden. Als we betrouwbaar zijn mogen we íets, met de nadruk op iets, afspiegelen van de Getrouwe, de Heere Jezus Zelf.”
Mevrouw Drost: “Trouw is tegenwoordig niet meer zo in, denk ik. Schrijnend voorbeeld hiervan is het grote aantal echtscheidingen. Vroeger hoorden wij hier niet of nauwelijks over, maar tegenwoordig lijkt het wel een soort modeverschijnsel. De duivel doet er alles aan om het huwelijk, een bloem uit het paradijs, kapot te maken en mensen ontrouw te laten zijn. Het lijkt wel of mensen als er maar even iets tegen zit, uit elkaar gaan. Alsof de eed die ze voor Gods aangezicht hebben afgelegd, er ineens niet meer toe doet. Ook het aantal kerkverlaters laat zien dat mensen het met trouw niet meer zo nauw nemen.” Meneer Drost: “Tegenwoordig vinden we het vreemd als iemand veertig jaar bij dezelfde werkgever werkt, terwijl dit vroeger reden voor een lintje was. Het lijkt wel alsof trouw minder belangrijk geworden is en een waarde als zelfontplooiing meer op de voorgrond staat. Dit sluit naadloos aan bij de ik-gerichtheid en het individualisme van onze tijd.”

Was het voor u moeilijk om trouw te zijn aan elkaar?
Mevrouw Drost: “Wij zijn 49 jaar met elkaar getrouwd. Toen we jong en druk met ons gezin met acht kinderen waren, hadden we minder tijd voor elkaar dan nu. Zeker als mijn man dan ook ’s avonds nog vaak weg moest voor zijn werk. Nu zijn we meer op elkaar aangewezen. De liefde heeft ons altijd aan elkaar verbonden. We hebben er dan ook echt niet hard voor hoeven werken. Wel merk je dat als je ouder wordt, de liefde tussen elkaar verdiept. Het lijkt wel of je je steeds meer tot elkaar aangetrokken voelt.”
Meneer Drost: “Trouw zijn aan elkaar heeft ook alles te maken met het tiende gebod: Gij zult niet begeren. In de Bijbel staat: Wie een vrouw aanziet om haar te begeren heeft alrede overspel gepleegd. Wie kan hier vrijuit gaan? Denk alleen maar aan alle blootreclames bijvoorbeeld. Maar als we deze gedachten niet omzetten in daden, is er geen sprake van ontrouw ten aanzien van je vrouw. Wel is er sprake van ontrouw tegenover de Heere.”

Is liefde een voorwaarde voor trouw?
Meneer Drost: “Nee, de Heere stelt de liefde niet als voorwaarde voor trouw. Hij vraagt ons onvoorwaardelijke trouw, ook als er geen liefde meer is. Dus getrouwde mensen die geen liefde meer voor elkaar voelen, zullen vanuit trouw bij elkaar blijven, als ze God willen gehoorzamen.”
Mevrouw Drost: “Ik ken voorbeelden van echtparen bij wie er geen liefde meer is, maar die op basis van trouw bij elkaar blijven en ook heel goed voor elkaar zijn. De Heere wil ook hier Zijn zegen aan verbinden.”

Hoe weet je of je liefde voelt tussen elkaar?
Mevrouw Drost: “Liefde voelen voor de ander is iets heel moois. Woorden schieten tekort om dat duidelijk te maken.”
Meneer Drost: “Tja, probeer liefde maar eens zichtbaar te maken. Dat is hetzelfde als vragen om zichtbaar te maken dat God bestaat. Liefde is een gevoel, je weet pas wat het is, als je ervan hebt geproefd.”

Aan het begin van je huwelijk beloof je trouw. Vraagt de Heere van ons dezelfde trouw voor de kerkelijke gemeente waarin we geboren zijn?
Meneer Drost: “De Heere heeft er een bedoeling mee dat we in een kerkelijke gemeente zijn geplaatst. Zeker als we belijdenis hebben gedaan en we hierbij trouw aan de Heere en de kerkelijke gemeente hebben beloofd, is het niet verantwoord om ‘zomaar’ ons lidmaatschap op te zeggen. Natuurlijk kunnen er redenen zijn om dit wel te doen, zoals een huwelijk met iemand uit een ander kerkverband. Als zulke zwaarwegende redenen niet aan de orde zijn, geldt het criterium zoals we dat in heel de Bijbel kunnen lezen: zonde en genade, wet en evangelie, Adam en Christus. Als je dat niet in de prediking hoort, dan heb je een vrijbrief om de kerk te verlaten.”
Mevrouw Drost: “Mijn man zei altijd tegen onze kinderen: ‘Je mag niet kerkistisch zijn, maar de Heere vraagt ons wel om trouw te zijn aan het kerkverband waarin je door de Heere bent geplaatst.’ Niemand kan zeggen dat hij of zij in de ‘enige ware kerk’ zit. Slechts twee van onze acht kinderen zijn met iemand getrouwd die afkomstig was uit de Gereformeerde Gemeenten. Zes van de acht zijn nu lid van de Gereformeerde Gemeenten. Een van de aangetrouwde kinderen kwam uit een Pinkstergemeente. Toen hij met ons meeging zei hij: ‘Ik heb in mijn kerkelijke gemeente nog nooit gehoord dat ik bekeerd moest worden’. Dat was voor hem een reden om over te stappen naar de Gereformeerde Gemeenten.
Meneer Drost: “Onze vroegere predikant dominee Moerkerken had het altijd over: ‘De gemeente die ik liefheb’. Maar ook hier geldt: liefde zonder gebreken bestaat niet. Als de liefde verkilt, dan vraagt de Heere ons toch om trouw te blijven aan onze belofte om trouw te blijven aan ons kerkverband.”

Is het gras niet veel groener in andere kerkelijke gemeenten?
Meneer Drost: “Ja, dat kan even zo lijken, maar in alle kerken zijn mensen. En als we het van mensen verwachten, komen we altijd beschaamd uit. De Heere Jezus is hierin ons grote Voorbeeld; Hij ging ook met (lastige) mensen om. Hij heeft ons geleerd: wees tot zeven maal zeventig maal vergevingsgezind. Dat geldt ook voor de mensen die samen met ons in ons kerkverband zijn geplaatst. Wat is er in dit opzicht ook een gebed nodig voor de ambtsdragers!”
Mevrouw Drost: “Mijn broer was predikant in de Nederlands Hervormde Kerk. Hij begreep nooit goed waarom mensen uit bijvoorbeeld de Gereformeerde Gemeenten de overstap maakten naar zijn gemeente. ‘De Bijbel en de leer zijn hier hetzelfde als daar hoor’ zei hij altijd. Meestal vond hij het niet zo positief als mensen de overstap maakten, omdat ze dit vaak als excuus gebruikten om een ‘makkelijker’ leven te leiden. Vaak zag hij zulke mensen nog verder verschuiven en soms maakten ze vervolgens weer een overstap naar een andere kerk. Als het begrip ‘trouw’ weinig of geen betekenis meer heeft, dan is het eenvoudig om te veranderen van kerkverband.”

Meneer Drost, de Heere heeft u geroepen als diaken. Welke rol speelt trouw bij dit ambt en is het ontrouw om je ambt neer te leggen?
“Bij de vervulling van het ambt is trouw heel belangrijk. Allereerst trouw aan de Heere, trouw aan de instellingen van de Heere, de kerkelijke gemeente, aan de predikant, aan de gemeenteleden. Als ambtsdrager heb je ook de grote verantwoordelijkheid om trouw mogelijk te maken. Als je als ambtsdrager buiten je boekje gaat, bijvoorbeeld door niet vertrouwelijk om te gaan met ambtelijke informatie, dan kun je ook niet van gemeenteleden vragen om trouw te zijn aan de ambtsdragers. Dat betekent niet dat ambtsdragers gemeenteleden nooit mogen aanspreken, bijvoorbeeld als ze zich zorgen maken over hun (on)trouw aan de instellingen van de Heere. Ambtsdragers zijn in zichzelf niet meer dan andere mensen, maar in het ambt zijn ze wel aangesteld door de Heere en op grond hiervan mogen ze gemeenteleden ook aanspreken. De Heere vraagt ons wel om dit vanuit een dienende houding te doen. Als ambtsdrager ben je ook ‘lastdrager’; je draagt de lasten van de gemeente met je mee. Hierbij gaat het in de eerste plaats om de geestelijke lasten en daarnaast ook om de tijdelijke lasten. Soms kan deze last zo zwaar gaan wegen en je krachten kunnen tekort gaan schieten, dat je niet door kan of mag gaan. Zo’n beslissing om het ambt neer te leggen zal altijd met veel gebed en worsteling gepaard gaan.”

Wat is uw hoop voor jongeren?
“Als we op onszelf zien, is er geen hoop. Wij mensen keren ons van de Heere af. Dat is altijd al zo geweest. Maar de Heere is de grote Getrouwe; Hij houdt Zijn werk in stand. Op momenten dat je jongeren spreekt die serieus bezig zijn met geestelijke vragen, is dat bemoedigend. De Heere gaat door met Zijn werk!”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 oktober 2013

Daniel | 28 Pagina's

Trouw: niet eigentijds, wel BijbelsTrouw zijn duurt een leven lang

Bekijk de hele uitgave van donderdag 3 oktober 2013

Daniel | 28 Pagina's