Een helpende hand in Oradea

Staflid
Naam: Maria Visscher
Studie en werk: Pabo (deeltijd) en twee dagen werkzaam als assistente in het speciaal basisonderwijs
Leeftijd: 24 jaar
Woonplaats: Genemuiden

Waarom heb je ervoor gekozen om mee te gaan met de reis naar Roemenië?
“Zodra de kampfolder binnen komt probeer ik een keuze te maken. Ga ik als deelnemer mee? Of staf? Welke reis sluit aan bij mijn interesse? Voorkeur? Meestal kies ik een reis met bijzonderheden: Werkvakantie, themareis, avontuurlijk. Gezien de leeftijdscategorie heb ik een belletje gedaan... Ik had enige ervaring in het leiden van kampen en in 2009 heb ik een werkvakantie gedaan. Hierdoor was mijn ‘rugzak’ voldoende gevuld om mij te laten inschrijven voor Roemenië. Ontwikkelingswerk en andere culturen vind ik heel boeiend. Ik houd van vakanties met dubbele meerwaarde. Tegelijk valt hiermee geloof en geloofsbeleving samen. De gemeenschap over grenzen verbindt en ondersteunt elkaar. Ook vind ik het belangrijk dat jongeren deze ervaring meemaken. Wij en zij. Arm of rijk? Ik houd van primitief en avontuurlijk. Dit komt doordat ik weet dat ik met minder materialisme gelukkig kan zijn. Wat ik uitgeef aan luxe, daar kan een ander soms een maand van eten.”

Wat betekent barmhartigheid voor jou en hoe hebben jullie dat laten zien?
“Barmhartigheid krijgt van mij de volgende invulling: Allereerst denk ik aan genade. Ik verdien niets en toch ontvang ik dagelijks liefde en troost vanuit Gods Woord. Dit wil ik graag delen en doorgeven. Door liefde, ontferm, bescherm, draag ik zorg voor de ander. Hierbij denk ik aan materiële en sociale hulp. In mijn eigen omgeving stel ik mij hulpvaardig en zorgzaam op, door vooral naast de ander te staan. Tijdens deze reis was dit voor de mensen in Roemenië, maar ook zeker voor de groep waarmee ik op stap was. Veel gesprekken waren er tijdens de rondritten in de bus: maatschappelijke, theologische, actuele en andere gespreksonderwerpen kwamen in razend tempo langs. In Oradea en omgeving lieten wij dit vooral zien tijdens de projecten. Éen ding blijft hetzelfde in de voorbereiding, tijdens en na de reis: werken en bidden. Daar en hier!”

Kun je iets beschrijven over de dingen die jullie in Oradea gedaan hebben?
“We hebben gewerkt aan drie projecten. Voor een oudere vrouw hebben we haar flatwoning opgeknapt en voorzien van een keukenblok. Daarnaast hebben we een gezinswoning voorzien van badkamer en toilet, zodat het niet meer buiten in de tuin hoeft. Als laatste waren er tal van sociale activiteiten. We verzorgden een kinderprogramma. We zongen, vertelden een Bijbelverhaal, knutselden en deden spelletjes. We zongen met en voor de oudere mensen tijdens een ontmoetingsbijeenkomst inclusief eten. Met een sociaal werker, Zsoka, gingen we op bezoek bij zestig granny’s (oma, geen appels). Gefinancierd door Dorkas krijgen de Granny’s maandelijks een basis voedselpakket en dit keer van ons als extraatje een chococake en pak frisdrank. Het is mooi om te zien hoe vanuit Nederland de projecten worden gefinancierd en het geld goed besteed wordt. Zo hebben we ontdekt dat Bijzondere Noden een helpende hand is in Oradea.”

Deelnemer
Naam: Caroline Aarnoudse
Studie: opleiding tot anesthesiemedewerker
Leeftijd: 20 jaar
Woonplaats: Dirksland

Kun je iets vertellen over de situatie in Oradea?
“Oradea is een grote stad vlakbij de Hongaarse grens. Het is een stad met grote verschillen tussen rijk en arm. Er wonen absoluut rijke mensen. Grote huizen, luxe auto’s. Maar er is ook ontzettend veel armoede. Je ziet mensen die wonen in oude huizen, sommige huizen zijn nog maar net krotjes. Veel zwervers. Buiten dat is de buitenkant vaak ook maar schijn. Veel mensen wonen in een redelijk huis, maar zijn alsnog te arm om in hun eigen levensonderhoud te voorzien. In Roemenië kende men vroeger het woord hypotheek of aflossing niet. Men kocht een huis als daar geld voor was, en dan was het meteen afbetaald. Hierdoor kan het zijn dat er ontzettend arme mensen zijn die toch nog in een redelijk huis wonen. Schijn kan dus ook in Oradea behoorlijk bedriegen.”

Hoe is de positie van christenen?
“Ik weet niet hoe de positie van christenen in de maatschappij is. Wel dragen christenen zorg voor elkaar. Vanuit de kerk worden er bijvoorbeeld voedselpakketten en winterhulp aangeboden.”

Wat geeft voor jou de meerwaarde aan deze reis?
“De armoede is groot, het werk ontzettend veel. Het werk wat wij gedaan hebben is slechts een druppel op een gloeiende plaat geweest. Maar de dankbaarheid van de mensen waar we geweest zijn is ontzettend groot. Verder heb ik er persoonlijk ook heel veel van geleerd. We mochten mensen ontmoeten die te midden van hun armoede mochten getuigen van hun rijkdom in Christus. De christenen weten wat het is om te bidden: Geef ons heden ons dagelijks brood. Terug in Nederland kijk je heel anders tegen de welvaart aan en probeer jezelf ook bewuster met alles wat we hebben om te gaan. Een beetje minder is nog steeds ruim voldoende!”

Wat zou je tegen leeftijdsgenoten willen zeggen over je ervaringen?
“Als je in de gelegenheid bent om ooit zo’n vakantie te doen: Ga dan! Je zult er absoluut geen spijt van krijgen. Wees dankbaar met alles wat wij hebben hier in Nederland, ook met de hele kleine dingen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen