Christenen en de crisis

Iedereen die verstand van economie heeft, zegt dat we te weinig geld uitgeven als Nederlanders en dat dit de slechte cijfers verklaard. Niet voor niets deed premier Rutte de oproep om meer geld uit te geven.

Misschien ben je zelf wel je baan kwijtgeraakt, of zit je vader zonder werk. Dat is diepingrijpend. Of ga je het laatste jaar in van je beroepsopleiding en vraag je je af of je een baan kunt vinden. Ook dan gaat de crisis je niet voorbij. Er is ook een andere kant. Wie in de supermarkt loopt en ziet wat we met elkaar in het karretje laden, of in een gemiddelde huiskamer kijkt, ziet hoeveel we hebben en hoeveel we kunnen kopen. Je vraagt je af, of er geen grens is aan steeds meer kopen en of meer uitgeven wel het goede medicijn is in deze crisis.

Ik vind het opvallend dat er vanuit christelijke zijde nauwelijks gereageerd is op de oproep van Rutte om meer uit te geven. Had de reactie niet moeten zijn: minister-president Rutte, wat een oppervlakkig voorstel! Is dat nu de enige richting die een leider in crisistijd te bieden heeft? Heb ook oog voor de positieve kanten van de crisis.
Denk aan de afname van files en de positieve gevolgen voor het milieu.
Of de opkomst van de tweedehandseconomie: steeds meer mensen vragen niet meer het nieuwste van het nieuwste. Daardoor gaan we zuiniger om met onze hulpbronnen.
Regelmatig hoor je van mensen die hun baan kwijt raken dat het onzekerheid geeft, maar ook voor bezinning zorgt.

Hoe komt het dat die reactie niet is gekomen? Allereerst omdat we als christenen met huid en haar onderdeel zijn van het economisch systeem. Ook wij merken de gevolgen van de crisis, in werkloosheid of een huis dat maar niet verkocht wordt. Maar dat mag ons niet tegenhouden om kritisch te zijn op de crisisbestrijders, die alleen op de consumptieknop drukken. Een christelijk geluid over de crisis kan best wat luider en concreter. Waar bestaat dat geluid uit? De grondtoon is dankbaarheid voor onze enorme rijkdom. Dankbaarheid speelt nauwelijks een rol in het debat over de crisis. Een andere is matigheid. Weten de juiste maat te houden? Gebrek aan matigheid is één van de oorzaken van de crisis.
En een derde is het Bijbelse principe dat het sparen voor magere jaren beter is dan potverteren in vette jaren.
Kortom, genoeg munitie voor Prinsjesdag!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen