Gods oordeel is er al

Salomo was een wijze koning. Hij zegt in zijn spreukenboek: Gerechtigheid verhoogt een volk, maar de zonde is een schandvlek der natiën (Spr. 14: 34). Als een volk naar Gods Woord leeft, gaat het goed. Geeft een volk toe aan de zonde, dan volgt er straf. In het Oude Testament zien we hoe Israël dit heeft ervaren.
Een duidelijk voorbeeld hiervan is de richterentijd. Maar je weet ook wel hoe Jesaja en Jeremia gewaarschuwd hebben tegen de zonde en Gods oordeel hebben aangewezen. Toen het volk volhardde in de zonde, kwam de Ballingschap.
Nog altijd is het de opdracht van Gods knechten om zo te waarschuwen tegen de zonde.
“Wie God verlaat, heeft smart op smart te vrezen; Maar wie op Hem vertrouwt, op Hem alleen, Ziet zich omringd met Zijn weldadigheên” (Ps. 32: 5 ber.).
Dit waarschuwen moet heel concreet gebeuren. Dien jij voetbal?
Wijdt jij je leven aan moderne muziek? Probeer jij de kroeg van zaterdagavond te combineren met de kerk op zondagochtend? Pas op! Op zonde volgt straf! De Heere wil dat je Hem dient en liefhebt met heel je hart. En is Hij het niet waard? “Al wat u ontbreekt, Schenk Ik, zo gij ‘t smeekt, Mild en overvloedig” (Ps. 81:12 ber.).
En die oordelen dan? Vroeger werd inderdaad concreet gewaarschuwd voor bijvoorbeeld honger of oorlog.
Lees eens een bid- of dankdagpreek van bijvoorbeeld ds. Th. van der Groe of ds. G.H. Kersten. Misschien staan zulke boeken wel bij jou thuis in de kast. In dergelijke preken zie je hoe deze predikanten bewogen waren met heel het volk. En hoe ze gebeurtenissen uit hun tijd in verband brachten met de boodschap van de Bijbel. Zo moeten dominees vandaag er ook mee omgaan.
Maar er is inderdaad verschil. In de eerste helft van de vorige eeuw wisten bijna alle Nederlanders nog van God en van de Bijbel. Predikanten als Van der Groe en Kersten maakten mee dat langzaam maar zeker de deur naar de zonde werd opengezet. Daarom waarschuwden ze. Ze hoopten dat Gods straffen ook werkelijk tot een ommekeer zouden leiden. Dat is uiteindelijk niet gebeurd. Nederland is nu niet meer christelijk. Wij zijn een kleine minderheid geworden. Over de crisis als oordeel is er vooral onbegrip.
Zonde? Oordelen? Maar ik mag alles toch zelf weten? De gemiddelde Nederlander weet niets meer van zonde en genade. En hij wil er ook niet meer van weten.
En die oordelen dan? Het is nu in Nederland net als in de tijd van Jeremia: O HEERE! zien Uw ogen niet naar waarheid? Gij hebt hen geslagen, maar zij hebben geen pijn gevoeld; Gij hebt hen verteerd, maar zij hebben geweigerd de tucht aan te nemen; zij hebben hun aangezichten harder gemaakt dan een steenrots, zij hebben geweigerd zich te bekeren (Jer. 5: 3). Bij het laatste oordeel komt er een onomkeerbare scheiding tussen degenen die de Heere dienen en die hem niet dienen. In Nederland gaat het daar al steeds meer op lijken. Deze scheiding is er al, ze wordt steeds meer zichtbaar en het lijkt ook dat deze steeds meer onomkeerbaar wordt.
Gods oordeel is er al. Breek dan met de zonde, verootmoedig je voor God en zoek de Heere Jezus als je persoonlijke Zaligmaker. Nu kan het nog!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen