Niet minder gelukkig, wel sneller tevreden!

Terwijl oma (70) koffie inschenkt, laat Remke (15) een foto zien. Oma met haar kleindochters in Amsterdam. Gemaakt tijdens een dagje uit. “Nee, zover kwamen we vroeger niet”, zegt oma lachend. Toen staken we met de pont het water over en brachten we gezellig de middag in het gras door. Heerlijk was dat! En dat zonder mobiel met wifi…!”

Wat deed u toen u 15 was?
Oma: “Toen zat ik in het derde jaar van de Mulo. Op mijn zestiende had ik mijn diploma op zak, en kreeg ik een baan op het kantoor van een grote tapijtfabriek. Voor zes dagen in de week kon ik aan de slag. Ik deed daar de boekhouding en hield onder andere de kas, bank- en giro bij. Allemaal zonder computer hoor! We werkten met een dubbel grootboek en een doorschrijfsysteem. Het was een heel precies werkje om debet en credit in balans te houden. Bijna iedere klant betaalde namelijk in termijnen. Dat moest je allemaal netjes bijhouden. Gewoon met pen en papier en later met de typemachine.”

Hoeveel verdiende u en wat deed u met uw salaris?
Oma: “Ik weet niet meer precies wat mijn beginsalaris was. Toen ik 23 was, verdiende ik 400 gulden in de maand. We gingen toen trouwen en huurden een woning. Daarvoor betaalden we toen 20 gulden per week. Van mijn salaris kocht ik kleding, betaalde ik kostgeld en probeerde ik zoveel mogelijk te sparen. Ik was best zuinig. Ik vind het trouwens nog steeds belangrijk om eerst te sparen en dan te kopen. Dat heb ik mijn kinderen ook zo geleerd. Het is belangrijk dat je leert dat je niet zomaar alles kunt kopen.”

Kleedgeld
Remke bevestigt lachend dat de kleinkinderen dit ook leren. “Ik krijg sinds kort kleedgeld en kan zelf beslissen wat ik uitgeef. Dat is best handig, maar het viel in het begin ook wel eens tegen. Je denkt dat je van alles kunt kopen, maar dat is echt niet zo. Je komt er snel achter dat overal een prijskaartje aanzit…
Naast het kleedgeld dat ik van m’n ouders krijg, verdien ik zelf ook bij. Ik werk bij iemand in de huishouding. Het geld wat ik verdien is een mooie aanvulling op mijn kleedgeld. Soms koop ik er iets leuks voor, soms gaat het naar mijn spaarrekening.
Ik ga tegenwoordig veel bewuster met m’n geld om. Dat leer je wel!
Per maand bedenk ik hoeveel ik kan uitgeven. Als ik naar de kapper wil of mijn mobiel moet opgewaardeerd worden, dan moet ik daar rekening mee houden. Uiteraard probeer ik ook te sparen. Voor m’n rijbewijs bijvoorbeeld. Dat kost heel wat, dus ik kan maar beter op tijd beginnen.”

Vroeger had men vaak minder geld te besteden dan tegenwoordig. Waren de mensen ook minder gelukkig?
Oma: “Dat denk ik niet. De mensen waren niet minder gelukkig, wel sneller tevreden. Wij hadden bijvoorbeeld vroeger thuis geen auto.
Eens in de zoveel tijd gingen we met de bus naar de stad om inkopen te doen. Op de terugweg kregen we een saucijzenbroodje. Dat was echt een festijn! Tegenwoordig lust de een dit niet en de ander dat niet.
Wellicht waren er vroeger wel meer zorgen, omdat er meer geldgebrek was. Alhoewel die zorgen er in deze tijd ook zeker zullen zijn, misschien wel meer dan we denken.
Gezelligheid was er ook. Je was veel meer thuis, deed dingen samen. Er was een sterke onderlinge band. De maatschappij is nu heel anders. Jongeren zijn nu minder thuis en hebben veel meer en andere bezigheden. Ook de verschillen onderling waren naar mijn idee veel minder groot. Als je schoenen te klein waren, dan knipte je de neuzen eraf, zodat je ze nog een poosje aankon. Dat vond niemand raar.
Tegenwoordig wordt er veel meer op elkaar gelet. Hoe vaak gebeurt het niet dat we iets willen omdat een ander het ook heeft? Vooral als jongere moet je wat dat betreft best stevig in je schoenen staan.
Verder denk ik dat de mensen vroeger afhankelijker van God waren dan tegenwoordig. Hoe vaak hoor je niet ‘ik heb dit of ik heb dat’.
Beseffen we nog wel dat alles wat we hebben, gekregen is? We zijn eigenlijk niet eens eigenaar van alle spullen die we hebben. We mogen ze gebruiken. De Heere geeft ze.”

Wat betekent het christen zijn voor de manier waarop je je geld uitgeeft?
Remke: “Je moet je geld met mate uitgeven en op een verantwoorde manier. Ik vind dat je als christen je geld bijvoorbeeld niet kunt besteden aan een bioscoopkaartje. Ook is het denk ik niet de bedoeling dat je alles zomaar uitgeeft. Er zijn zoveel dingen die leuk zijn om te kopen. Of je ziet iets bij een ander en denkt, ‘dat wil ik ook wel’. Je kunt niet alles hebben! En bovendien is het ook onze plicht om voor onze naaste te zorgen. Ook voor de naaste die geen geld heeft. We hebben het geld ook gekregen en niet met de bedoeling om het allemaal voor onszelf te houden.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen