Wie ben je?

“Bevlogen docenten, computerfilters, censuur en regels houden moderniteiten zo veel mogelijk buiten de deur. Na half vier schakelen veel jongeren moeiteloos over naar de wereld van popmuziek, televisie en film.”
Zo typeerde NRC Handelsblad recent het leven van jongeren in een eerlijke reportage over de Gomarusscholengemeenschap. De Gomarus scoorde erg goed in een ranglijst van scholen. Daarom kwam het NRC eens kijken. De journaliste vat haar ervaring op Twitter samen: “Kijkje nemen in de keuken van christelijk onderwijs zoals weinigen het kennen. Razend interessant.”
Voor ons is het goed om te zien hoe de ‘buitenwereld’ ons ziet. Waar draait ons leven om? Gaat het om de regeltjes en het ontduiken ervan? “Onverwacht lesuitval.
Twee leerlingen rennen de garderobe uit naar buiten.
Op weg naar de moskee, pal naast de school. Hier kunnen ze stiekem een sigaretje roken en YouTubefilmpjes bekijken.”
Wie ben je? Waarom word jij een christen genoemd? In de reportage zeggen jongeren prachtige dingen. “Niemand die een diep uitgesneden truitje draagt. Dat is om aandacht vragen, vinden de meiden.” Mooi gezegd!
Ze schetsen een positief beeld van het geloof: “Ze ervaren het geloof niet als zwaar.” Wat dat precies betekent wordt in het artikel verder niet uitgewerkt. “Als ze twijfelen, dan is het niet aan het bestaan van God, maar of ze wel of niet bekeerd zijn. Hebben zij hun zonden daadwerkelijk de rug toegekeerd en staat hun leven nu in het teken van Hem? Dan kan de relatie met God, die sinds de zondeval van Adam en Eva is verbroken, weer worden hersteld en wacht een eeuwig leven. (...) En als wij naar de Bijbel leven, gaan we naar de hemel in plaats van naar de hel.” Dat heeft de verslaggeefster aardig opgeschreven, maar heeft ze ook de kern gevat? De Heere dienen en zalig kan alleen door het geloof in Jezus Christus, uit genade. Waarom word jij een christen genoemd? Een oud leerboek zegt: “Omdat ik door het geloof een lidmaat van Christus en alzo zijner zalving deelachtig ben”…
Lijkt me lastig, zo’n NRC-mevrouw op het schoolplein. Maar ook als er geen verslaggever in de buurt is, geldt het Heidelbergse antwoord:… “opdat ik Zijn naam belijde...”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen