Het Grote Huis

De bekende apologeet C.S. Lewis noemde zichzelf een “dinosaurus”; een laatste exemplaar van een uitgestorven soort. Hij paste niet in deze moderne wereld. Als Lewis een grote dinosaurus is, dan is Ewald Mackay een kleine dinosaurus. In zijn nieuwste boek Het grote huis roept hij jongeren op om boeken te lezen en zich grondig te verdiepen. Wij leven in een vluchtige tijd. Het grote gevaar daarin is, dat je niet verworteld raakt. Dat geldt persoonlijk. Maar het bredere gevaar daarvan is dat de bedding van het historische geloof uitdroogt.
Met andere woorden: zijn oproep is duidelijk: Lees je in de traditie in en zorg ervoor dat je deze erfenis ook door kunt geven. Ze is het waard.
Maar hoe blijft die traditie dan overeind in de samenleving van nu?
De christelijke geloofstraditie staat voor grote uitdagingen. Deze zijn terug te brengen tot twee fronten: de moderniteit en de postmoderniteit.
De moderniteit kwam na de Middeleeuwen op en kent in de Verlichting een hoogtepunt. Geen afhankelijkheid van God, maar de menselijke rede wordt de basis van de westerse beschaving. Na de Tweede Wereldoorlog komt het postmodernisme op. Volgens het postmodernisme is het modernisme aan haar eigen positivisme ten onder gegaan. Na Auschwitz is het niet meer mogelijk te geloven in de menselijke rede en humaniteit. Er is geen enkele zekerheid meer. Ons hele bestaan is als een herfstbos met losse bladeren.
Alles is fragmentarisch, toevallig en zinloos. Iedereen geeft voor zichzelf kleur aan de werkelijkheid.
In Het grote huis kijkt Mackay op zijn eigen wijze naar de verhouding tussen de christelijke geloofstraditie in deze fronten. Een antwoord is niet makkelijk te geven. Midden in deze ontwikkelingen die van Europese kathedraal een ruïne hebben gemaakt, staat het Grote Huis van de christelijke traditie. Het staat aan een rivier die ontspringt aan een Bron en het heeft vensters die uitzien over het omringende land. “Wie werkelijk woont in het Grote Huis aan de Bron, kan de vensters op de wereld frank en vrij openzetten. Het huis is sterk en staat op vaste grond.” Wat dit betekent voor onderwijs, geschiedenis, cultuur en politiek werkt de auteur in het boekje verder uit. Deze hoofdstukken zijn bewerkingen van lezingen die de auteur heeft gehouden.
Met dit boekje is slechts het begin van een bezinning gegeven.
Wij, christenen van de eenentwintigste eeuw, leven ook te veel bij de waan van de dag. Wie laat de ‘zeebries der eeuwen’ door zijn ziel waaien? Wie woont er in andere tijden? Wie leeft er dagelijks bij de Bron?

Ewald Mackay, Het Grote Huis. Christelijke geloofstraditie in een (post)moderne wereld (Apeldoorn: De Banier 2013) ISBN 9789033634437; 128 blz.; € 9,95

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen