Een gebed op zolder

“Hoe begint het geloof?”vraagt Julia.
“Door de Heilige Geest,” zegt ouderling Bosman. “Als je een nieuw hart krijgt, vind je de zonde heel erg, want je hebt de Heere zoveel verdriet gedaan. Je voelt dat je Hem mist. En je kunt Hem niet meer missen. Je wilt graag dat de Heere niet meer boos op je is. Dan vraag je Hem of je bekeerd mag worden.
Wie een nieuw hart krijgt, gelooft: wat de Heere in de Bijbel zegt, is echt waar. Dan wil je wel altijd in de Bijbel lezen en naar Gods stem luisteren. In de kerk, als de dominee preekt of de ouderling leest.
Daarom zitten we in de kerk. Wonderlijk hè, dat de Heere tot je hart spreekt, ook in de kerk. Wie dat ervaart, is heel gelukkig.”

“Kunt u iets uit uw eigen leven vertellen over het geloof?” vraagt Louise.
“Ik was tien jaar toen de watersnoodramp kwam, we woonden in Wolphaartsdijk. Het was nacht, ik lag in bed. Toen kwam het water. Vader en moeder maakten me wakker. Ik moest naar de zolder, want het water kwam steeds hoger. We bleven de hele nacht en de volgende dag op zolder. De tweede nacht zaten we er ook nog. Toen zei vader: ‘Nu komt het water zó hoog. Nu moeten we sterven.’ Ik schrok.
Ik kon niet sterven. Ik leefde zonder God. Vader heeft toen met ons allen gebeden of de Heere ons wilde redden.
Een paar jaren later zat ik op catechisatie. We zongen een psalm en de Heere sprak tot mij door die psalm. Hij liet mij zien dat ik zoveel gezondigd had. Terwijl Hij zo goed voor mij zorgde. Ik werd bedroefd over de zonde.
Want als de Heere in je hart werkt, krijg je Hem lief. Dan wil je zonder zonde leven. De Heere liet toen zien dat er voor een zondaar een Zaligmaker is: de Heere Jezus. Ik mocht toen iets beleven van kerstfeest in mijn hart.”

“Geeft de Heere ook in deze tijd nog geloof?” vraagt Julia.
Ouderling Bosman: “Ja. Zolang de zon schijnt, werkt de Heere nog, dat staat in de Bijbel! Sommige kinderen denken misschien: ‘Ik ben zo stout geweest, mijn zonden kan de Heere vast niet vergeven.’ Dat is niet waar hoor!
De Heere is groot van goedertierenheid en van ontferming. En ook aan kinderen wil Hij het geloof geven.
Dat is gelukkig!
Wij hebben ook een dochtertje gehad. Het was ons zevende kindje. Ze heeft maar vijf dagen geleefd. Maar kinderen, we mogen geloven dat zij bij de Heere in de hemel is. Dit kindje mag God loven en prijzen. Denk je, hoe kan dat, baby’tjes kunnen toch nog helemaal niet praten? Weet je wat er in de Bijbel staat? Dat er kleinen en groten bij de Heere zijn.
Zelfs uit de mond van de kinderen en de zuigelingen heeft Hij Zijn lof toebereid, staat er in Psalm 8. Zelfs zuigelingen, baby’tjes, zullen staan voor Gods troon, met palmtakken in hun hand.”

“U gaat op huisbezoek. Hoort u wel eens mensen vertellen over het geloof?” vraagt Louise.
“Gelukkig wel,” zegt ouderling Bosman. ”Dat horen we zeker! We zien dat er kinderen en jonge mensen zijn die de Heere zoeken. Als de Heere in je hart werkt, dan ga je Hem zoeken. Dan rust je niet voordat je Hem gevonden hebt. Wat is het groot als je Hem mag vinden!
Oude mensen moeten sterven, jonge mensen kunnen sterven.
Onthoud dat altijd, kinderen. Vraag elke dag of de Heere je een nieuw hart wil geven. Wat ben je dan ontzaglijk gelukkig! Dan wil je Hem altijd dienen. Dan zorgt de Heere goed voor je. Hij zorgt altijd voor Zijn kinderen. Ook als ze in nood zijn. Hij heeft al zo vaak uitkomst gegeven.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen