Niet te verontschuldigen

Paulus heeft in het slot van Romeinen 1 een lange lijst zonden opgeschreven. In Rome waren veel mensen “vervuld met... boosheid… kwaadheid… moord… bedrog… ouders ongehoorzaam...” Een verschrikkelijke lijst. Niet te geloven, dat er zoveel kwaad werd bedreven. Dat keuren we af. Misschien kijken we ook wel een beetje neer op mensen die zulke dingen doen.
De farizeeër heeft altijd de mond vol over het kwaad van een ander.
Misschien is dat in jouw leven ook zo. Die buren van ons… nee niet te geloven, wat een slechte mensen.
Ze doen maar. Het verkeerde van anderen kunnen we over het algemeen goed aanwijzen. Maar Paulus heeft ook voor dergelijke mensen een waarschuwing. Luister maar: “Daarom zijn jullie, nette mensen die zulke dingen niet met daden doen, voor God nog niet te verontschuldigen”. Zo begint het tweede hoofdstuk van de Romeinenbrief.
Daarom… We kunnen de daden van anderen wel veroordelen, maar hoe zit het met onze eigen gedachten en woorden? Kijk, daar wil Paulus eerst even de vinger bij leggen. We kunnen wel keurig in het paadje lopen, maar dat is voor God niet genoeg. God eist volmaaktheid. En daden, gedachten en woorden zijn voor God gelijk. Helaas hebben we vaak de mond vol over de zondige wereld, maar dat we voor God in hetzelfde oordeel staan wordt minder beseft. Paulus wil ons dat op het hart drukken.
Maar wij krijgen van God allerlei goede en mooie dingen. We hebben eten, drinken, kleding, scholen en nog veel meer. Allemaal blijken van Gods goedheid voor ons. Zou God dat allemaal zomaar voor niets aan mensen geven? Geeft God dat aan ons, omdat we zo ons best doen?
We stelen niet; we proberen netjes te leven; we gaan naar de kerk; we proberen de buitenkant keuring in orde te houden. Dat moet toch wel heel belangrijk zijn voor God en mensen. Ja, dat denken wij. Maar Paulus denkt daar heel anders over.
Ook wij zullen het oordeel Gods niet ontvlieden (vers 3). Want God velt een rechtvaardig oordeel. Hij zal onze gedachten en woorden ook in het gericht laten komen.
Dan is niemand onschuldig. Ook keurige reformatorische mensen niet. Zonder de gerechtigheid van Christus is elke mens verdoemelijk voor God (Rom. 3: 19). En de goede dingen dan? Dat zijn gaven van God.
God geeft dat aan ons, opdat we ons zouden bekeren. Gods goedertierenheid, verdraagzaamheid en lankmoedigheid (geduld) geven ons tijd om ons te bekeren tot God. En daar moeten we onmiddellijk mee beginnen.
En als we ons niet bekeren? Als we ons gewone nette, onbekeerde leventje voortzetten? Dan komt Paulus met nog een aantal zaken.
Dan zijn we elke dag bezig om een ‘schat’ te verzamelen. Een ‘schat’ van Gods toorn (vers 5)! Dan zal God ons dat in de oordeelsdag buitengewoon kwalijk nemen dat we Zijn goede gaven hebben misbruikt, om anderen af te keuren; onszelf een schouderklop te geven en verder gewoon door te leven. Dan gaan we om eigen schuld voor eeuwig verloren, onder het rechtvaardig oordeel Gods. Het is zelfs nog ernstiger. Hoe meer we Gods goedheid hebben ontvangen; hoe zwaarder ons oordeel. Lees vers 6-16 maar eens rustig door. God zal eenmaal oordelen (vers 16). Het is geen bemoedigende boodschap, maar het is wel een ware en eerlijke boodschap. Juist hierdoor wil de Heere een streep zetten onder de boodschap die verderop (hoofdstuk 3) aan de orde zal komen. Zeg, ben jij ook niet te verontschuldigen?
Klaagt alles je aan? Dan worden we heel stil voor God. Dan is er bij God ook uitkomst. Door de gerechtigheid van Christus alleen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen