Overgegeven

We staan stil bij Romeinen 1: 18-32. Dit gedeelte gaat over het Rome uit de dagen van Paulus. Rome was toen de belangrijkste stad van de wereld. Wat een gebouwen en cultuur waren er in die dagen te vinden. Maar Rome was ook een verschrikkelijke stad. We kunnen ons de wantoestanden bijna niet indenken. Toch wijst Paulus er indringend op. Het Evangelie gaat aan de werkelijkheid van een gevallen wereld niet voorbij. Laten we dat voor vandaag ook goed onthouden.

Toorn
Paulus begint in vers 18 met de toorn van God. Er is in Rome veel goddeloosheid (zonde tegen de eerste tafel van de wet) en ongerechtigheid (zonde tegen de tweede tafel van de wet). Met opzet zijn mensen bezig om God en Zijn eer te onderdrukken. Ze houden de waarheid van Gods eer in ongerechtigheid (met opzet) ten onder (vers 18). Mensen weten wel dat ze verkeerde dingen doen, maar ze gaan er desondanks gewoon mee door. Vandaar de toorn van God over de zonde. Met opzet zondigen en maar doorgaan… misschien is dat in jou leven ook wel zo.

Miskenning
Vervolgens noemt Paulus concreet een aantal zaken. Eerst schrijft hij over de afgoderij. Mensen hebben de heerlijkheid van God veranderd in het beeld van een verderfelijk mens (vers 23). De hele godenwereld van de Romeinen is dwaasheid van het verduisterde verstand. Het is een miskenning van de waarheid van God, de Schepper, Die te prijzen is (vers 25). Afgoderij is op iets anders vertrouwen dan op God. Afgoderij bracht in de oudheid ook een lange reeks zonden met zich mee. Losbandigheid, denk aan allerlei verkeerde seksuele relaties, wordt door Paulus nadrukkelijk genoemd (vers 26-27). Tenslotte besluit Paulus dit hoofdstuk met een lange reeks concrete zonden (vers 29-32). De Schrift is steeds concreet wanneer het over zonden gaat. Zonde is overtreding van Gods norm. De zonde wordt door God met tijdelijke en eeuwige straf bezocht (vers 18).

Verwoestend
Tenslotte nog het woord ‘overgegeven’. We vinden het drie keer in dit stukje, in vers 24, 26, 28: overgegeven in de begeerlijkheden van hun harten, overgegeven tot oneerlijke bewegingen, overgegeven in een verkeerde zin. Wat wordt daarmee bedoeld en waarom deze herhaling? Sommige mensen denken dat God de zonde straft door hele ernstige zaken. Voor een deel is dat ook zo. God heeft de zonde van de eerste wereld bestraft met de zondvloed. God zal alle zonden eenmaal straffen in het laatste oordeel en de eeuwige straf. God is rechtvaardig en Hij laat de zonde niet onbestraft. Maar Paulus bedoelt hier met ‘overgegeven’ iets anders. Hij wil eigenlijk zeggen dat de zonde zichzelf bestraft in dit leven. Doordat mensen zondigen en daarin voortgaan komen ze van het een op het ander. Afgoderij leidt tot verkeerde seksuele praktijken. Goddeloosheid leidt tot verkeerde dingen. Het gaat van kwaad tot erger. De vergelding van hun dwaling wordt in zichzelf ontvangen (vers 27). Zonde heeft op mensen een verblindende en verhardende werking. Het heeft ook een verwoestende werking. En daarop wijst de apostel door drie keer het woord overgegeven te gebruiken.
Wat een les voor ons. Misschien zijn er in jouw leven ook dingen waar je maar niet van los kunt komen. Denk aan verkeerde muziek, alcoholgebruik, zondige relaties, en zo meer. Daar moet je mee stoppen. Onmiddellijk. Anders kan ook voor jou gaan gelden: ‘overgegeven’. Dan straft de zonde zichzelf. Hoe moet je stoppen? Buig je knieën en praat erover met je ouders. Bij de Heere zijn geen onmogelijkheden. Hij kan en wil de macht van de zonde breken, als we ons maar bekeren. Dan is er hoop en verwachting.

ds. W. Visscher

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen