Zoektocht van een student

Daar zat ik dan in een college waar uitgebreid verslag werd gedaan van hoe het heelal zich vanaf het allereerste begin heeft ontwikkeld. Daar zat ik dan met mijn geloof in God die het heelal schiep uit niets.
Wil ik dit wel weten, vroeg ik me af.
Moet ik geen andere studie gaan doen? Uiteindelijk ben ik gebleven en daar heb ik geen spijt van gehad. Het was een begin van antwoorden zoeken op vragen rondom wetenschap en geloof, het begin van een zoektocht hoe als christenwetenschapper in deze wereld te staan.
En over deze zoektocht wil ik wat met u delen. Een zoektocht die nog lang niet voorbij is, maar die ik mag gaan in vertrouwen op en in afhankelijkheid van God.

Oerknal
De natuurwetenschap spreekt velen tot de verbeelding. Het heeft een sterk imago van onafhankelijkheid en objectiviteit; wat wetenschappelijk is aangetoond, is echt waarheid.
Wat de wetenschap tot stand heeft gebracht, versterkt het vertrouwen in de wetenschap. Zo is wetenschap geworden tot iets verhevens en is bij veel wetenschappers een lichte vorm van arrogantie te bemerken. Wat niet wetenschappelijk wordt aangetoond wordt als zeer twijfelachtig neergezet. En vooral deze sfeer, de wereldbeschouwing die hierin mee komt, heeft het mij moeilijk gemaakt.
Zo heb ik grote vragen gehad rondom het oorsprongsvraagstuk. Wat als de oerknal en de macro-evolutie wel degelijk hebben plaatsgevonden? Het werd voor mij een vraag waar mijn hele geloof van afhing.
Als evolutie zou kloppen, dan zou ik mijn geloof af kunnen schrijven. Als ik college kreeg over DNA en hoe zich dat ontwikkeld heeft, als ik in een studieboek las hoe het heelal zich heeft geëvolueerd in die miljarden jaren, dan voelde ik me aangevallen in mijn geloof. Steeds vroeg ik me af tot hoever ik mee kon gaan met de collegestof. En ik zag dat veel van wat gedoceerd werd, aardig leek te kloppen. Er ontstond een kloof in mijn denken die gedicht moest worden.

Ontmaskerd
In mijn denken werden geloof en wetenschap elkaars concurrenten.
Ik troostte mijzelf met de gedachte dat veel dingen gelukkig nog niet door de wetenschap verklaard zijn.
Gelukkig was de wereld zoals die er is nog niet te verklaren zonder God. Als dan ineens veel meer dingen verklaard konden worden dan ik dacht, taste mij dat aan in mijn geloven. Dan voelde ik mij bedreigd.
Ik was blij dat we gelukkig nog niet alles weten. Deze gedachte komt helaas veel voor bij christenen.
Alsof alleen het onverklaarbare, de verschijnselen waarvan wij niet weten hoe het werkt, van God kunnen zijn. Zo maken we God, wellicht onbewust, tot Iemand die onze gaten moet vullen.
Dat deze denktrant fundamenteel onjuist is, ontdekte ik vooral in het boekje ‘Wonderen’ van C.S. Lewis.
Uit dit boek heb ik erg veel geleerd over wetenschap en geloof.
Hij ontmaskert de naturalistische vooronderstelling die in de wetenschap gemeengoed is. De vooronderstelling dat er niets is dan natuur, wat zich volgens de natuurwetten gedraagt. Lewis stelt daar tegenover het supranaturalisme.
Dat betekent dat de natuur werkt zoals de natuurwetten beschrijven, maar dat er iets is boven de natuur, waarin de natuur haar oorsprong heeft, waarvan ze is afgeleid. Zo is de natuur zoals we die kennen van God en houdt God haar in stand naar de ordelijkheid van de natuur.
Wij mensen, de aarde, het heelal bestaat, omdat God bestaat en Hij die heeft gewild. Zo wordt een wetenschappelijke verklaring van een natuurverschijnsel niet een concurrent van God, maar laat het Gods grootheid en wijsheid zien. En dan hoeven we niet bang te zijn deze natuur te bestuderen.

Toen ik vertwijfeld worstelde met vragen rondom evolutie, oorsprong en wat daarmee samenhangt, las ik Kolossensen 2: 8 waarin wordt gewaarschuwd jezelf niet te laten meevoeren in allerlei filosofieën en leringen over de beginselen der wereld, maar naar Christus. Daar vond ik ontspanning op dat gebied.
Het gaat om God en om Christus.
Op Hem moet ik in de eerste plaats mijn aandacht richten. Hoe het dan zit met schepping, evolutie en oerknal is daaraan ondergeschikt.

Steun
Nog enkele dingen wil ik meegeven die mij hebben geholpen. Allereerst het wetenschaprelativisme. Bedenk goed de beperkte reikwijdte van de natuurwetenschap. Ze bestudeert de waarneembare natuur, maar er is meer dan dat. Ze kan geen uitsluitsel geven over het bestaan van God. Evenmin kan ze een goede basis zijn van onze levensbeschouwing. Verder het belang van mensen, identificatiefiguren, om je heen. In de tijd dat ik worstelde had ik ze echt nodig, mensen die iets uitstralen van het geloof, van de liefde van Christus. Ook al wisten ze niet veel van mijn worstelingen, toch waren ze voor mij een grote steun. Ook mijn studentenvereniging, het Delftse C.S.F.R.-dispuut, is in deze vragen voor mij van grote betekenis geweest. Mensen die worstelen met dezelfde vragen, mensen die elkaar vast houden en aansporen tot geloof in de Bijbel. Als laatste en belangrijkste heeft God mij vastgehouden en geholpen. Als ik het zelf niet meer overzag mocht ik steun vinden in Zijn Woord, in het gebed tot Hem.
Daarom durf ik de weg te gaan, in afhankelijkheid van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen